تبليغات
تبلیغات در دانشجو کلوب محک :: موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان ::
جستجوگر انجمن.براي جستجوي مطالب دانشجو کلوپ مي توانيد استفاده کنيد 
برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 4
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

پروین اعتصامی

نویسنده پیام
  • گلچین جاویددوست
    آفلاین
  • مدیر بازنشسته
    ****
  • ارسال‌ها: 12,853
  • تاریخ عضویت: دي ۱۳۹۰
  • اعتبار: 426
  • تحصیلات:فوق دیپلم
  • علایق:طراحی-کنده کاری-کتاب
  • محل سکونت:ارومیه
  • سپاس ها 16996
    سپاس شده 25772 بار در 9341 ارسال
  • امتیاز کاربر: -348,159$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #1
پروین اعتصامی
پروین اعتصامی ،شاعره نامدار معاصر ایران ازگویندگان قدر اول زبان فارسی

است که با تواناترین گویندگان مرد ، برابری کرده و به گواهی اساتید و سخن

شناسان معاصر گوی سبقت را از آنان ربوده است.


در جامعه ما با همه اهتمام و نظام فکری اسلام به تعلیم و تربیت عموم و

لازم شمردن پرورش فکری و تقویت استعدادهای زن و مرد، باز برای جنس

زن به علت نظام مرد سالاری امکان تحصیل و پرورش تواناییهای ذوق کم بوده

و روی همین اصل تعداد گویندگان و علماء زن ایران در برابر خیل عظیم مردان

که در این راه گام نهاده اند؛ ناچیز می نماید و پروین در این حد خود منحصر به

فرد است.


رمز توفیق این ارزشمند زن فرهنگ و ادب فارسی، علاوه بر استعداد ذاتی؛

معجزه تربیت و توجه پدر نامور اوست که علیرغم محرومیت زن ایرانی از

امکانات تحصیل و فقدان مدارس دخترانه، خود به تربیت او همت گماشت

و دختر با استعداد و با سرمایه معنوی خود را به مقامی که در خورد او بود

رسانید.


پدر پروین میرزا یوسف اعتصامی ( اعتصام الملک ) پسر میرزا ایراهیم خان

مستوفی ملقب به اعتصام الملک از اهالی آشتیان بود که در جوانی به سمت

استیفای آذربایجان به تبریز رفت و تا پایان عمر در همان شهر زیست.


یوسف اعتصام الملک در 1291 هـ.ق در تبریز به دنیا آمد. ادب عرب و فقه و

اصول و منطق و کلام و حکمت قدیم و زبانهای ترکی و فرانسه را در تبریز

آموخت و در لغت عرب احاطه کامل یافت. هنوز بیست سال از عمرش نرفته

بود که کتاب (قلائد الادب فی شرح اطواق الذهب) را که رساله ای بود در

شرح یکصد مقام از مقامات محمود بن عمر الزمخشری در نصایح و حکم و

مواعظ و مکارم اخلاق به زبان عربی نوشت که بزودی جزء کتابهای درسی

مصریان قرار گرفت. چندی بعد کتاب (ثورة الهند یا المراة الصابره) او نیز مورد

تحسین ادبای ساحل نیل قرار گرفت .


کتاب(تربیت نسوان) او که ترجمه(تحریر المراة) قاسم امین مصری بودبه سال

1318ه.ق انتشار یافت که در آن روزگار تعصب عام و بیخبری عموم ازاهمیت

پرورش بانوان در جامعه ایرانی رخ می نمود.


اعتصام الملک از پیشقدمان راستین تجدد ادبی در ایران و به حق از پیشوایان

تحول نثر فارسی است. چه او با ترجمه شاهکارهای نویسندگان بزرگ جهان

در پرورش استعدادهای جوانان، نقش بسزا داشت. او علاوه بر ترجمه بیش

از 17 جلد کتاب در بهار 1328 هـ.ق مجموعه ادبی نفیس و پرارزشی به نام

(بهار) منتشر کردکه طی انتشار 24 شماره در2نوبت توانست مطالب سودمند

علمی- ادبی- اخلاقی- تاریخی- اقتصادی و فنون متنوع را به روشی نیکو و

روشی مطلوب عرضه کند.



رخشنده اعتصامی مشهو ر به پروین اعتصامی از شاعران بسیار نامی معاصر

در روز 25 اسفند سال 1285 شمسی در تبریز تولد یافت و از ابتدا زیر نظر پدر

دانشمند و سخندان خود که با انتشار کتاب (تربیت نسوان) اعتقاد و آگاهی

خود را به لزوم تربیت دختران نشان داده بود، به رشد پرداخت.


در کودکی با پدر به تهران آمد. ادبیات فارسی و ادبیات عرب را نزد وی قرار

گرفت و از محضر ارباب فضل و دانش که در خانه پدرش گرد می آمدند بهره ها

یافت و همواره آنان را از قریحه سرشار و استعداد خارق العاده خویش دچار

حیرت می ساخت. در هشت سالگی به شعر گفتن پرداخت و مخصوصاً با به

نظم کشیدن قطعات زیبا و لطیف که پدرش از کتب خارجی (فرنگی- ترکی و

عربی) ترجمه می کرد طبع آزمائی می نمود و به پرورش ذوق می پرداخت.


در تیر ماه سال 1303 شمسی برابر با ماه 1924میلادی دوره مدرسه دخترانه

آمریکایی راکه به سرپرستی خانم میس شولر در ایران اداره میشد با موفقیت

پایان برد ودر جشن فراغت از تحصیل خطابه ای با عنوان" زن و تاریخ"ایراد کرد


او در این خطابه از ظلم مرد به شریک زندگی خویش که سهیم غم و شادی

اوست سخن می گفت .خانم میس شولر، رئیس مدرسه امریکایی دختران

خاطرات خود را از تحصیل و تدریس پروین در آن مدرسه چنین بیان می کند.


"پروین اگر چه در همان اوایل تحصیل درمدرسه آمریکایی نیز معلومات فراوان

داشت،اما تواضع ذاتیش به حدی بود که به فرا گرفتن مطلب و موضوع تازه ای

که در دسترس خود می یافت شوق وافر اظهار می نمود."


خانم سرورمهکامه محصص ازدوستان نزدیک پروین که گویا بیش از 12سال با

هم مراوده و مکاتبه داشتند او را پاک طینت، پاک عقیده، پاک دامن، خوشخو

خوشرفتار، در مقام دوستی متواضع و در طریق حقیقت و محبت پایدار توصیف

می کند.

پروین در تمام سفرهایی که با پدرش در داخل و خارج ایران می نمود شرکت

می کرد و با سیر و سیاحت به گسترش دید و اطلاعات و کسب تجارب تازه

می پرداخت.


این شاعر آزاده، پیشنهاد ورود به دربار را با بلند نظری نپذیرفت و مدال وزارت

معارف ایران را رد کرد.

پروین در 19تیر ماه 1313 با پسر عموی خود ازدواج کرد و چهار ماه پس از

عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت.

شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در

کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت.

او که درخانه ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی

پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه ای وارد شد که یک دم از بساط

عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همگامی این دو طبع مخالف نمی

توانست دیری بپاید و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین

پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از کابین طلاق گرفت.


با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد

و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود.


بعد از آن واقعه تأثیرانگیز پروین مدتی در کتابخانه دانشسرای عالی تهران

سمت کتابداری داشت و به کار سرودن اشعار ناب خود نیز ادامه می داد.

تا اینکه دست اجل او را در 34 سالگی از جامعه ادبی گرفت در حالی که بعد

از آن سالها می توانست عالی ترین پدیده های ذوقی و فکری انسانی را به

ادبیات پارسی ارمغان نماید. بهرحال در شب 16فروردین سال 1320 شمسی

به بیماری حصبه در تهران زندگی را بدرود گفت و پیکر او را به قم بردند و در

جوار قبر پدر دانشمندش در مقبره خانوادگی بخاک سپردند.

در تهران و ولایات، ادبا و شعرا از زن و مرد اشعار و مقالاتی در جراید نشر و

مجالس یادبودی برای او برپا کردند.


در سال 1314 چاپ اول دیوان پروین اعتصامی، شاعره توانای ایران، به همت

پدر ادیب و گرانمایه اش انتشار یافت و دنیای فارسی زبان از ظهور بلبل داستان

سرای دیگری در گلزار پر طراوت و صفای ادب فارسی آگاهی یافت و از غنچه

معطر ذوق و طبع او محفوظ شد.

پروین برای سنگ مزار خود نیز قطعه اندوهباری سروده که هم اکنون بر لوح

نماینده مرقدش حک شده است.



ویوگی سخن

او در قصایدش پیرو سبک متقدمین بویژه ناصرخسرو است و اشعارش بیشتر

شامل مضامین اخلاقی و عرفانی می باشد. پروین موضوعات حکمتی و

اخلاقی را با چنان زبان ساده و شیوایی بیان می دارد که خواننده را از هر طبقه

تحت تاثیر قرار می دهد. او در قدرت کلام و چیره دستی بر صنایع و آداب

سخنوری همپایه ی گویندگان نامدار قرار داشته و در این میان به مناظره

توجه خاص دارد و این شیوهء را که شیوهء شاعران شمال و غرب ایران بود

احیاء مینماید. پروین تحت تاثیر سعدی و حافظ بوده و اشعارش ترکیبی است

از دو سبک خراسانی و سبک عراقی .


چاپ اول دیوان که آراسته به دیباچه پر مغز شاعر و استاد سخن شناس ملک

الشعرای بهار و حاوی نتیجه بررسی و تحقیق او درتعیین ارزش ادبی و ویوگی

های سخن پروین بود شامل بیش ازصد و پنجاه قصیده و مثنوی در زمان شاعر

و با قطعه ای در مقدمه از خود او تنظیم شده بود. پروین با اعتقاد راسخ به تأثیر

پدر بزرگوارش در پرورش طبعش، دیوان خود را به او تقدیم می کند .



نمونه شعر:

این قطعه را برای سنگ مزار خود سروده است:



اینکه خاک سیهش بالین است

اختر چرخ ادب پروین است


گر چه جز تلخی ز ایام ندید

هر چه خواهی سخنش شیرین است


صاحب آنهمه گفتار امروز

سائل فاتحه و یاسین است


دوستان به که ز وی یاد کنند

دل بی دوست دلی غمگین است


خاک در دیده بسی جان فرساست

سنگ بر سینه بسی سنگین است


بیند این بستر و عبرت گیرد

هر که را چشم حقیقت بین است


هر که باشی و ز هر جا برسی

آخرین منزل هستی این است


آدمی هر چه توانگر باشد

چون بدین نقطه رسید مسکین است


اندر آنجا که قضا حمله کند

چاره تسلیم و ادب تمکین است


زادن و کشتن و پنهان کردن

دهر را رسم و ره دیرین است


خرم آنکس که در این محنت گاه

خاطری را سبب تسکین است




قریحه سرشار و استعداد خارق العاده پروین در شعر همواره موجب حیرت

فضلا و دانشمندانی بود که با پدرش معاشرت داشتند، به همین جهت برخی

بر این گمان بودند که آن اشعار از او نیست.

پروین اعتصامی بی تردید بزرگترین شاعر زن ایرانی است که در طول تاریخ

ادبیات پارسی ظهور نموده است.اشعار وی پیش از آنکه بصورت دیوان منتشر

شود در مجلد دوم مجله بهار که به قلم پدرش مرحوم یوسف اعتصام الملک

انتشار می یافت چاپ می شد (1302 ـ 1300 خورشیدی) دیوان اشعار پروین

اعتصامی که شامل 6500 بیت از قصیده و مثنوی و قطعه است تاکنون چندین

بار به چاپ رسیده است.

مقدمه دیوان به قلم شادروان استاد محمد تقی ملک الشعرای بهار است که

پیرامون سبک اشعار پروین و ویوگیهای اشعار او نوشته است.



سخن آخر

عمر پروین بسیار کوتاه بود،کمتر زنی از میان سخنگویان اقبالی همچون پروین

داشت که در دورانی این چنین کوتاه شهرتی فراگیر داشته باشد. پنجاه سال

و اندی است که از درگذشت این شاعره بنام می گذرد و همگان اشعار پروین

را می خوانند و وی را ستایش می کنند و بسیاری از ابیات آن بصورت ضرب

المثل به زبان خاص و عام جاری گشته است.


شعر پروین شیوا، ساده و دلنشین است. مضمونهای متنوع پروین مانند باغ

پرگیاهی است که به راستی روح را نوازش می دهد. اخلاق و همه تعابیر و

مفاهیم زیبا و عادلانه آن چون ستاره ای تابناک بر دیوان پروین می درخشد

چنانکه استاد بهار در مورد اشعار وی می فرمایند در پروین در قصاید خود

پس از بیانات حکیمانه و عارفانه روح انسان را به سوی سعی و عمل امید،

حیات، اغتنام وقت، کسب کمال، همت، اقدام نیکبختی و فضیلت سوق

می دهد. سرانجام آنکه او دیوان خوبی و پاکی است.


پروین اعتصامی عاقبت درتاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵سالگی بر اثر

ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در

مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد.
پروین اعتصامی

۲۷-۱۱-۱۳۹۰ ۰۶:۴۱ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط خاطره بانو

برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید


پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان