تبليغات
تبليغات ارزان در دانشجو کلوب محک :: موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان ::
جستجوگر انجمن.براي جستجوي مطالب دانشجو کلوپ مي توانيد استفاده کنيد 
برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

درباره ی بیماری اوتیسم

نویسنده پیام
  • گلچین جاویددوست
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 12,859
  • تاریخ عضویت: دي ۱۳۹۰
  • اعتبار: 423
  • تحصیلات:فوق دیپلم
  • علایق:طراحی-کنده کاری-کتاب
  • محل سکونت:ارومیه
  • سپاس ها 17002
    سپاس شده 25576 بار در 9301 ارسال
  • امتیاز کاربر: 33,973$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #1
درباره ی بیماری اوتیسم


افراد مبتلا به اوتیسم نسبت به احساسات دیگران بی توجه و بی تفاوتند . به علاوه آنها در موقعیتهایِ حسی ، واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهند. همه این علائم شدت یکسانی ندارند و می توانند ضعیف و یا شدید باشند اما با گذشت زمان علائم خفیف به مواردی حاد بدل میشوند.





مشکلاتی که ممکن است با اوتیسم همراه شوند:

1- اختلال در درک حواس:

بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم در دریافتِ تحریکاتِ حسی ناتوان هستند و آنها را و به خوبی درک می کنند. مثلا ممکن است نتوانند مرز میانِ یک عکس یا نقاشی را با واقعیت از هم تشخیص دهند. این کودکان به محرک های حسی مانند صدا ، بو ، مزه و تصاویر شدیدا حساس هستند و بعضا صدای باد یا زنگِ تلفن می تواند آنها را براشفته کند به گونه ای که گوش های خود را گرفته و فریاد بزنند.

به نظر می رسد که مغز این افراد قادر به برقراریِ تعادلِ مناسب میان تحریکاتِ حسی نمی باشد. و نتیجه این امر برای مثال کودک را نسبت به سرمای زیاد بی تفاوت می کند و یا از افتادن و حتی جراحت یا شکستگی استخوان ، احساسِ درد نکنند و این در حالی است که یک تماس ملائم می تواند باعث بروز واکنش شدید در فرد شود.

2- عقب ماندگی ذهنی:

تمام کودکانِ اوتیسمی دارای اختلالِ مغزی هستند. آنها در مواردی کاملا نرمال رفتار می کنند اما در موارد دیگر مغز آنها دچارِ کمبود و ضعف است. برای مثال یک کودک می تواند در مهارت های بصری قوی باشد اما همان کودک فاقد مهارت های تکلمی باشد.

3- حملاتِ ناگهانی ( تشنج) :

نزدیک به یک چهارم کودکان اوتیسمی در اوایل کودکی و نوجوانی دچار تشنج می شوند. که البته در بسیاری از موارد می توان آنها را با دارو کنترل کرد.

4- سندرم ایکسِ شکننده ( Fragile X ) :

سندرم ایکسِ شکننده ( یک نوع عقب ماندگیِ ذهنیِ مورثی است و چون کروموزوم هایِ X در این عارضه معیوب هستند به آن این نام را داده اند ) در 2 نا 5 درصد افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند دیده می شود. کند ذهنی و علائمی مانند علائم اوتیسم و همچنین نامعمول بودن چهره در کسانی که این عارضه را به ارث می برند بیشتر دیده می شود.

5- برامدگی و سفتیِ بافت ها :

یک عامل ژنتیکی باعث رشد غیر عادی بافتِ مغز و سایر ارگان ها می شود. و به نظر می رسد بین این موضوع و اوتیسم رابطه مستقیم وجود داشته باشد. احتمالِ تورم و سفتیِ بافت ها در کودکان متولد شده کمتر از یک در ده هزار است اما از همین مقدارِ ناچیز ، یک چهارمِ آنها کودکانِ اوتیسمی هستند.

از مشخصه هایِ آن می توان به ضعف در تعاملات اجتماعی ، ناتوانی در برقرایِ ارتباطِ کلامی و حرکت ، ضعف در تجزیه و تحلیلِ اطلاعاتِ دریافتی و انجام حرکات و رفتارهای تکراری اشاره کرد .کودکانِ مبتلا به اوتیسم از الگویِ رفتاری و رشدی که دیگر کودکان از آن پیروی می کنند ، تبعیت نمی کنند. در بعضی از کودکان این تفاوت در الگویِ رفتاری ممکن است از همان لحظه تولد با آنها باشد و این در حالیست که دیگر کودکان ممکن است تا سن 16 الی 36 ماهگی ، رفتار غیر عادی از خود بروز ندهند. والدین می توانند متوجه عدم معاشرت کودکشان در اجتماع ، رفتارهای غیر معمول و حتی فراموشیِ زبان و دیگر مهارت هایی که سابقا فرزندشان به آنان مسلط بود شوند که در این صورت باید اقدامات لازم را انجام دهند.




علائم :

1- کمبود اجتماعی:

اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم از لذتها و هیجاناتِ ناشی از تعاملاتِ اجتماعی بی بهره اند و در دوران آغازینِ زندگی ، یعنی همان زمانی که نوزاد به طور معمول با لمس کردن به دنبالِ کشف محیطِ پیرامونِ خود است ، کودکانِ اوتیسمی چنین رفتاری از خود نشان نمی دهند. همچنین آنها در برقراریِ ارتباطِ چشمی دچار مشکل هستند به گونه ایِ که حالتی مانند بی توجهی و مبهوتی را تداعی میکند. بیشترِ این کودکان نشانه ای از مهبت ، عصبانیت و یا هیجان را از خود بروز نمی دهند و معمولا نسبت به ترک و یا بازگشت والدینشان نزد آنها ، بی تفاوتند. تحقیقات نشان می دهند که اگرچه کودکان مبتلا به اوتیسم نسبت به والدینِ خود علاقه مند هستند اما تعریفِ آنها از علاقه و وابستگی متفاوت بوده و دشوار که آن را توضیح داد. پدر و مادری که از نوازش ، آموزش و بازی کردن با کودکِ خود لذت می برند ممکن است با دیدن بی توجهیِ فرزندشان دلسرد شوند و گمان کنند که کودکشان علاقه ای به آنها ندارند.

همچنین این کودکان به سختی می توانند مفهوم ایما و اشاره را درک کنند. حال این ایما و اشاره ها پیچیده و یا ساده به صورت یک لبخند ، چشمک و یا شکلک باشند. در هر صورت این کودکان مفهومِ خاصی از آن دریافت نمی کنند. برای مثال عبارت " بیا اینجا " برای این کودکان همواره یک مفهوم دارد و حالات کسی که صدایشان کرده مفهومی ندارد. به عبارت دیگر متوجه لبخند و آغوشِ بازی که می خواهد آنها را دربر گیرد و یا حالت خشم و عصبانیتیِ که می خواهد آنها را تنبیه کند ، نمی شوند. و بدون شک نداشتنِ این مهارت ها و ناتوانی در درکِ حالاتِ دیگران ، دنیا را برایِ آنها گیج کننده و غریب می کند.

از دیگر علائم اوتیسم این است که افرادِ مبتلا به آن تواناییِ فهم و تجسم افکارِ دیگران را ندارند و نمی توانند خود را جای فردِ دیگری فرض کنند و این امر سببِ ناتوانی در درکِ واکنشهایِ مردم می شود.

بعضی از افرادِ مبتلا به اوتیسم در کنترلِ عواطفِ خود دچار مشکل هستند به گونه که ممکن است حالت تهاجمی به خود بگیرند و از کنترل خارج شوند. این امر بویژه در موقعیت هایی که احساس راحتی نمی کنند تشدید می شود. آنها شاید اشیاء را بشکنند ، موهای خود را بکشند و به خود یا دیگران آسیب برسانند.

2- مشکلات کلامی :

طبق مشاهدات کودکان از شش ماهگی قادرند کلماتِ نامفهومی را به زبان بیاورند. و این در حالی است که نیمی از کودکانِ اتیسمی شاید هرگز سخن نگویند. یک کودک عادی در سن دو سالگی می تواند جملاتی ابتدایی را بیان کند و تا حدودی به قواعد زبان آشنا می شود اما اگر کودکان اوتیسمی قادر به سخن گفتن باشند ، این مهارت ها را در سن 5 تا 9 سالگی می آموزند. در مواردی این کودکان برای مدتها فقط یک عبارت را تکرار می کنند و یا تنها می توانند از یک کلمه استفاده کنند. و قادر به جمله بندی منطقی نیستند.

بعضی از کودکان تنها چیزهایی را که می شنوند تکرار می کنند. به این حالت پژواک گویی گفته میشود. هر چند در کودکانِ عادی نیز تمایل به پژواک گویی وجود دارد اما این تمایل بعد از چند بار تکرار کردن از بین می رود.

در مواردی ممکن است دانش کودکان اوتیسمی در حوزۀ کلمات وسیع باشد ولی با این وجود هم در تعاملات اجتماعی دچار مشکل هستند و نمی توانند یک گفتگویِ کامل داشته باشند. این کودکان معمولا ترجیح می دهند با خود صحبت کنند.

اغلب افرادی که دچار اختلالِ اوتیسم هستند ، برداشت صحیحی از ضمیرها ندارند. برای مثال "من" ، "شما" و "مرا" برای این افراد یک معنی دارد. مثلا اگر پدر یک کودکِ اوتیسمی از او بپرسد که لباسِ من چه رنگی است ، کودک ممکن است در جواب رنگِ لباس خودش را بگوید نه رنگ لباسِ پدرش را.

افراد مبتلا به اوتیسم در ترجمه و بکارگیریِ زبانِ بدن دچارِ مشکل هستند به گونه ای که تن صدایِ آنها و حالتِ بدنشان به ندرت با هم تطابق دارد.بدون بهره گیری از زبان بدنی و ناتوانی در سخن گفتن ، کودکانِ اوتیسمی به سختی می توانند به دیگران بفهمانند که چه چیزی نیاز دارند. که احتمالا نتیجه آن ربودنِ چیزی است که احتیاج دارند و یا گریه کردن و فریاد کشیدن. این افراد آموخته اند که برای مرتفع کردن نیازهای خود دست به هر کاری بزنند. زمانی که این کودکان بزرگ میشوند بیشتر متوجه ناتوانی های خود می شوند و این باعث افسرده و یا پریشان شدنِ آنها می شود.

3- رفتارهای تکراری:

بسیاری از افرادِ مبتلا به اوتیسم روی پنجه های خود راه می روند و یا دست هایشان را به صورت بی هدف تکان می دهند و ناگهان در جای خود ثابت می شوند. این گونه رفتارها را اصطلاحا خودانگیزی می گویند.

این افراد به ویژه کودکان برای تفریح و سرگرمی به یک محیط ثابت و پایدار نیاز دارند. و معمولا برای لذت بردن نیازمند یک مکان و زمانِ خاص هستند. مثلا اگر یگ فنجان جای همیشگیِ خود نباشد و یا بالشتک های مبل مانند همیشه نباشند به شدت عصبانی می شوند. کودکانِ اوتیسمی با اسباب بازی های خود نمی توانند بازی های متفاوتی انجام دهند. مثلا ممکن ماشین و یا قطار خود را در یک مسیرِ ثابت ساعت ها حرکت دهند. و اگر کسی تصادفا آنها را تکان داد شدیدا ناراحت می شوند. این کودکان توانایی انجام بازی هایی که نیاز به تخیل دارند را ، ندارند. این کودکان ترجیح می دهند تنها بازی کنند.






تشخیصِ اوتیسم :

برای تشخیصِ اوتیسم لازم است که حداقل یکی از مشکلاتِ اجتماعی ، ارتباطی و یا رفتاری تا قبل از سنِ سه سالگی تشخیص داده شود. پروسه تشخیص شاملِ دو مرحله می شود. که در مرحله اول کودک مورد معاینه عمومی قرار گرفته و اگر نشانه اوتیسم در او نمایان شد ، در مرحله دوم یک تیمِ پزشکی به صورت تخصصی کودک را معاینه می کنند.

والدین ممکن است از همان بدوِ تولدِ کودکشان متوجه رفتارِ غیرِ عادی او بشوند و ببینند که فرزندشان نسبت به مردم و اسباب بازی ها بی تفاوت است . اما در بعضی دیگر از کودکان تا قبل از اینکه شروع به راه رفتن کنند هیچ نشانه غیر عادی دیده نمی شود ولی در نهایت رفتارِ آنها نیز تغییر کرده ، پرخاشگر و یا منزوی می شوند.

گاها نگرش والدین به رفتارِ فرزندشان می تواند چند سال درمان را به تاخیر بیاندازد چراکه آنها دوست ندارند رفتار غیر معمولِ فرزندشان را بپذیرند و باور کنند که کودکشان باید درمان شود.

در تشخیص اوتیسم ، پزشکان معمولا به دیگر وضعیت ها مانند اختلالِ Rett و سندرمِ آسپرگر (Asperger ) که علائمی مانند علائم اوتیسم دارند توجه می کنند. اختلال Rett یک بیماریِ مغزی پیش رونده است که تنها در دختران دیده می شود. و علائمِ آن مانند اوتیسم شامل از دست دادنِ مهارت های اجتماعی و کلامی است. و همچنین در سندرم آسپرگر ، کودکان رفتارِ تکراری از خود نشان می دهند و اغلب دست و پا چلفتی هستند. در حالی که از لحاظِ هوشی و مهارت های تکلمی در سلامت کامل بسر می برند.

در چند سالِ اخیر روش هایی برای تشخیصِ اختلال ها و عارضه هایی که ممکن است با اوتیسم همراه باشند ، اختراع شده. پرسشنامه طیف سنجِ اوتیسم (ASSQ ) و تستِ درجه بندیِ استرالیایی ( CAST ) برای تشخیص سندرم آسپرگر از جمله این روش ها هستند.

مرحله دوم تشخیصِ اوتیسم به مراتب تخصصی تر می باشد که شامل عصب شناسی و بررسیِ عواملِ ژنتیکی و آزمون های زبانی است. ADI-R و ADOS-G دو روش دیگر برای تشخیص اوتیسم می باشند. که اولی یک مصاحبه ساخت داری است و شامل بیش از 100 بخش مختلف می شود و تمرکز آن روی چهار بخش اصلیِ ارتباط ، تعاملات اجتماعی ، رفتار و حرکات تکراری و بررسی زمانی که علائمِ اوتیسم در فرد نمایان شد ، می باشد.و ADOS-G یک روشِ اندازه گیری ضعفِ رفتارِ اجتماعی ، مبتنی بر مشاهداتی است که کودک در آنها دچارِ مشکل می باشد.

از دیگر روش های تخصصی می توان به مقیاسِ درجۀ اوتیسمِ کودک ( CARS ) اشاره کرد. این روش برای ارزیابی توانایی کودک در حرکات ، انطباق پذیری ، واکنش به صداها ، برقراری ارتباطِ کلامی و رابطه با دیگران ، موثر است. این روش از طریقِ مشاهدۀ رفتارِ کودکان و اطلاعاتی که والدینِ آنها به متخصصان می دهند ، برای کودکان بالای دو سال سن امکان پذیر می شود.

علت ها:

اوتیسم یک اختلال فیزیکی توام با ساختارِ غیرِ معمول و فعالیت های ِ ناکامل شیمیایی در مغز است. و دلیل این نواقص به گونۀ دقیق هنوز مشخص نشده است. اما تحقیقاتِ بسیار گسترده ای در حال انجام است.

به نظر می رسد که عوامل ژنتیکی در این میان نقشِ بسیار مهمی دارند. به عنوانِ مثال احتمالِ وجودِ اوتیسم در دوقلوهایِ همسان بیش از دوقلوهایِ غیرهمسان است. و همچنین احتمال اوتیسم در هر دو کودک همسان بیش از احتمال وجود اوتیسم در دو خواهر و یا دو برادر و یا یک خواهر و برادر است. ناهنجاری هایِ تکلمی در کودکانی که پدر و مادر آنها از یک خانواده و خویشاوند هستند ، بیشتر دیده می شود.و در نهایت غیر عادی بودن کروموزم ها و مشکلات عصبی در خانواده هایی که یک یا چند نفر از آنها دچار اوتیسم هستند ، بیشتر شایع است.

در سال های اخیر با مطالعه عکس های گرفته شده به روش های گوناگون مانند CT SCAN و MRI برای ما مشخص شده که رشد غیر عادی مغز که باعث اوتیسم می شود ، در همان ماه های آغازینِ زندگی صورت می گیرد. این نظریه رشدِ معیوبِ مغز نشان می دهد که ناهنجاری های آناتومیکالی که در اوتیسم وجود دارند به دلیلِ عواملِ ژنتیکی هستند که رشد مغز را تحت شعاع قرار می دهند. و شاید رشد ناگهانیِ سر در کودکانِ زیرِ شش ماه از اولین نشانه های خطر ابتلا به اوتیسم باشد که در این صورت می توان آن را تشخیص داد و شاید درمان کرد.

کالبد شکافی و عکس برداریِ MRI نشان می دهند که بسیاری از بخش های مهمِ مغز در بروزِ اوتیسم نقش دارند. این بخش ها شامل مخچه ، قشر مخ ، دستکاه لیمبیک ، جسم پنبه ای ( توده ایی از بافت های عصبی که ارتباط میان دو نیم کره مغز را امکان پذیر می کنند ) ، غدد عصبی پایه و ساقه مغز می شود. دیگر تحقیقات بر پایه مطالعۀ انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین ، دوپامین و اپی نفرین ( آدرنالین ) هستند.

درمان:

هیچ تک بستۀ درمانیِ کاملب برای درمان تمام کودکان مبتلا به اوتیسم وجود ندارد. یکی از نکاتی که اکثر دانشمندان بر آن اتفاق نظر دارند ، درمانِ زود هنگام است. و البته جای امیدواری است که افراد اوتیسمی به خوبی به روش های درمانیِ طراحی شده و سازمان یافته واکنشِ مثبت نشان می دهند. استفاده از دارو نیز بخشی از درمان محسوب می شود.

قبل از اینکه در مورد درمانِ کودکان تصمیم بگیرید باید از روش های مختلف درمانی به خوبی آگاهی پیدا کرده و سپس مناسب ترین راه را برای بهبودی آنها انتخاب کنید. مثلا اگر قصد دارید کودکتان را در مدرسه نام نویسی کنید باید توجه داشته باشید که آیا آنها برنامه خاصی برای فرزندِ شما در نظر دارند؟ و آیا این برنامه ها برای دیگر کودکان هم مفید بوده است؟ و یا اصلا تجریه ای در مورد کودکانِ اوتیسمی دارند؟ همچنین در نظر داشته باشید که برنامه درمانیِ آنها فقط شاملِ همان مرکز می شود و یا در خانه هم برنامه هایی برای بهبودیِ بیشتر پیش بینی شده است.

در میانِ متدهای مختلفِ درمان ، آنالیزِ رفتارِ عملی (ABA) به عنوانِ یکی از موثرترین روش ها شناخته می شود. طبقِ مطالعاتی که سی سال به طول انجامید ، پزشکان دریافتند قدرتِ اثر بخشِ آنالیز رفتار عملی در کاهشِ رفتارهای نامناسب بیماران و افزایش مهارت های برقرایِ ارتباط و یادگیری ، چشمگیر و قابل توجه است.

یک برنامه درمانیِ مناسب می تواند علاقه کودکان را به ادامه درمان افزایش دهد. جدول حل کردن ، آموزشِ انجامِ وظایف به صورتِ یک سری مراحل ساده و قدم به قدم و تقویت قدرتِ تمرکز و توجه به واسطۀ فعالیت هایِ سازمان دهی شده ، از جملۀ این اقدامات می باشند که کودکان به آنها علاقه نشان می دهند. نقشِ والدین نیز در موفقیتِ درمان حائزِ اهمیت است. پدر و مادرها باید با معلمان و درمانگرهایِ کودکشان نهایتِ همکاری را داشته باشند. تا بتوانند نتیجه مثبت و یا بی اثر بودن درمان را تشخیص دهند و به پزشک مرتبا تغییرات رفتارِ کودک را گزارش دهند. به محضِ اینکه عدمِ توانایی در یک مورد تشخیص داده شد ، درمان باید شروع شود. و یک درمان مناسب مهارت های اجتماعی و ارتباطی را به کودک خواهد آموخت. برای کودکان کمتر از سه سال ، معمولا درمان باید در خانه انجام شود و هدف از این درمان به طورِ ویژه بر قدرت یادگیری ، مهارتهای کلامی ، افزایشِ توجه ، تقلید پذیری و بهبود در واکنش نشان دارن ، متمرکز می شود. برای درمان کودکان بالای سه سال سن ، باید توجه داشت که در مدارس و مهد کودک ها ، کلاس هایِ جداگانۀ ویژۀ کودکانِ اوتیسمی وجود داشته باشد. این کودکان نمی توانند با دیگر همسن های خود یک برنامه آموزشی مشترک داشته باشند.

به والدین نیز توصیه می شود قبل از اینکه هزینه و وقتِ خود را تلف کنند ، در مورد روش های درمان اطلاعات کسب کنند چراکه در بعضی از موارد ، بعضی از روش ها بی فایده هستند مانند:

آغوش درمانی : در این روش از پدر و مادرها خواسته می شود فرزند خود را برای مدتِ طولانی در آغوش بگیرند حتی اگر فرزندشان تمایلی به این کار نداشته باشد. البته این روش دلیلِ علمی ندارد و به نظر نمی رسد بتواند باعثِ ایجادِ پیوند محکمتر میانِ کودک و والدین شود.

تمرین های شنودی: در این روش کودکان به منظورِ ارتقاءِ مهارت های زبانیِ خود به صداها و کلماتِ متنوع گوش می دهند. این روش به افرادِ اوتیسمی کمک میکند تا بتوانند تعادل بهتری در برقراریِ احساساتِ خود با محیط داشته باشند. اما بعد از اینکه دانشمندان این روش را مورد بررسی قرار دانند ، متوجه شدند این متد تفاوتی با گوش دادن به موسیقی ندارد.

دارودرمانی:

عملا دارویی که بتواند اوتیسم را بهبود بخشد وجود ندارد. اما متخصصان از داروها برای درمانِ مشکلاتِ رفتاریِ ناشی از اوتیسم مانند کج خلقی ، بدرفتاری و خودزنی ، استفاده می کنند. اغلب داروهایی که استفاده می شوند همان داروهایی هستند که برای اختلال های دیگر با علائم مشابه اوتیسم مانند افسردگی و اختلالِ وسواس اجباری مورد استفاده قرار می گیرند. گاها دیده می شوند که داروها به روی کودکان اوتیسمی ، اثر چندانی ندارند. بنابراین مهم است که والدین ، پزشکی را انتخاب کنند که در موردِ اوتیسم تجربه داشته باشد. هنگامی که دارویی برای کودک تجویز می شود باید از نزدیک او را تحتِ نظر داشت. از پزشکِ کودکتان در مورد عوارضِ جانبی داروها سوال کنید و به طور مرتب تغییر رفتار و واکنشِ فرزندتان به داروها را به دکتر گزارش دهید.

افسردگی و اضطراب:

داروهای مهار کنندۀ باز جذبِ سروتونین (SSIRs) از رایج ترین داروهایی هستند که برای بهبود علائمِ اضطراب ، افسردگی و اختلالِ وسواسیِ فکری – عملی (OCD) مورد استفاده قرار می گیرند. از میانِ این دسته از داروها تنها Fluoxetine ( Prozac ) توسط FDA برای درمانِ افسردگی و اختلال وسواس فکری – عملی در کودکانِ بالای 7 سال سن مورد تائید قرار گرفته است. دیگر داروها فقط برای درمان اختلال وسواس فکری – عملی در کودکان موردِ استفاده است. Fluvoxamine ( Luvox ) برای کودکان هشت ساله و بزرگتر ، Sertraline یا همان (Zoloft) برای کودکان شش ساله و بزرگتر و Clomipramine با نام تجاری (Anafranil) برای افراد بالای ده سال سن تجویز می شوند. استفاده از این داروها می تواند در اصلاحِ رفتارِ تکراری و وسواس گونۀ کودکان موثر باشد. و قدرت ارتباط چشمی و مهارت های اجتماعی را بهبود بخشد.

باید توجه داشت که طبق اختاریۀ FDA تمامی کودکان ، نوجوانان و افرادِ بالغی که از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند باید به دقت تحت نظر باشند به ویژه در هفته های اول درمان. این عمل برای جلوگیری از حاد شدن افسردگی ، تمایل به خودکشی ، تغییر رفتار مانند بی خوابی ، بی قراری و قطع ارتباط با جامعه لازم است.

مشکلات رفتاری:

داروهای ضد روان پریشی برای درمان مشکلات رفتاریِ شدید مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها با کاهشِ فعالیت های یک انتقال دهندۀ عصبی به نام دوپامین در مغز عمل می کنند. در میان داروهایی مانند Haloperidol ، Thioridazine ، Fluphenazine و Clorpromazine ، طبق مطالعات انجام شده ، Haloperidol موثرتر از دیگر داروهای نام برده شده است. اما با وجود موثر بودن دارای عوارض جانبی مانند خواب آلودگی و نعشگی ، گرفتگی عضلات و حرکات غیر عادی نیز می باشد.

طبقِ تحقیقات انجام شده ، rispridone برای درمانِ مشکلاتِ شدید رفتاری در کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار موثر است. و عوارض جانبی آن نیز معمولا شاملِ خواب آلودگی و افزایش وزن میشود. FDA مصرف این دارو را برای افراد 5 تا 16 سال تایید کرده است. این دارو برای درمان کج خلقی ، پرخاشگری ، خودزنی و حمله های عصبی که معمولا با جیغ و گریه همراه است ، موثر می باشد. همچنین داروهایی مانند Olanzapine و Ziprasidone همین اثراتِ مفیدِ درمانی را دارند با این تفاوت که باعث اضافه وزن نمی شوند.

حملات ناگهانی ( تشنج ) :

حملات ناگهانی در یک چهارم افراد مبتلا به اوتیسم رخ می دهد. به ویژه آنهایی که از ضریب هوشی کمتری برخوردارند. و یا گنگ هستند.اغلب این افراد با داروهای ضد تشنج مانند Carbamazepine ، Iamotrigine ، Topiramate و Valproic Acid درمان می شوند. میزان وجود این داروها در خون افراد باید مرتبا چک شود و از کمترین دوزی که موثر نیز باشد استفاده شود. این داروها اگرچه می توانند تعداد دفعات تشنج را کاهش دهند اما همیشه نمی توانند آنها را بطور کل درمان کنند.

عدم توجه و فزونکاری:

داروهای محرک مانند Methylphenidate با نام تجاری (Ritalin) برای درمان افرادی که مبتلا به اختلال کمبود توجه – بیش فعالی (ADHD) هستند و همچنین افراد مبتلا به اوتیسم مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها می توانند رفتار ناگهانی و خودانگیخته و همچنین بیش فعالی کودکان را کاهش دهند.

به غیر از داروهایی که نام برده شد ، برای درمان علائم اوتیسم از دیگر داروها مانند انواع دیگرِ ضدافسرگی ها ، Naltrexone ( دارویی که برای ترک اعتیاد به مواد مخدر مانند هروئین و اعتیاد به الکل مورد استفاده قرار می گیرد.این دارو گیرنده های عصبی که مواد افیونی را جذب می کنند مهار می کند ) ، Lithium و برخی از داروهای Benzodiazepines مانند Diazepam و Lorazepam ، استفاده می شود. سلامت و اثر بخشی این داروها دردرمان کودکان مبتلا به اوتیسم ثابت نشده است.

هر بیماری ممکن است نسبت به هر یک از این داروها واکنش متفاوتی نسبت به دیگر بیماران نشان دهد. پس سابقه پزشکی و رفتاری کودک شما می تواند به پزشک کمک زیادی در تجویز داروی مناسب کند.



مطالب مشابه ...










۳۰-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۴۴ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط maryamz ، persian_girl ، senior engineer ، Sunflower ، ღمژگانღ ، Malihe 3286
  • maryamz
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 2,672
  • تاریخ عضویت: خرداد ۱۳۹۲
  • اعتبار: 445
  • تحصیلات:دکتری
  • علایق:---------
  • محل سکونت:بیابون
  • سپاس ها 6223
    سپاس شده 11804 بار در 2781 ارسال
  • امتیاز کاربر: 64,122$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #2
RE: درباره ی بیماری اوتیسم
علت واقعی این بیماری هنوز مشخص نیست، اما مطالعاتی در رابطه با دلیل بروز این بیماری در حال انجام است.

به نظر می رسد مساله ژنتیک مهم باشد. برای مثال دوقلوها بیشتر دچار این بیماری می شوند تا یک برادر و خواهر. اختلال کروموزومی و مشکلات عصبی در افراد اوتیسمی مشاهده شده است.
دیگر علت های این بیماری ( که هنوز به اثبات نرسیده) شامل: رژیم غذایی ، تغییرات مجرای گوارشی ، مسمومیت با جیوه ، عدم استفاده از ویتامین ها و املاح و حساسیت به واکسن است.
تزریق واکسن باعث اوتیسم می شود؟
بسیاری از والدین نگران این موضوع هستند که برخی واکسن ها برای کودک شان خطرآفرین است.

دانشگاه امراض کودکان در آمریکا و موسسه دارویی ( IOM) اعلام کردند که هیچ نوع واکسن و یا ترکیبات واکسنی مسئول ایجاد بیماری اوتیسم نیستند. آنها گفتند که فواید واکسن زدن خیلی بیشتر از خطرات احتمالی آن است.
تعداد کودکان اوتیسمی چقدر است؟

هنوز تعداد این کودکان، مشخص نشده است. بیماری اوتیسم در پسران 3 تا 4 برابر بیشتر از دختران است. وضعیت اقتصادی خانواده، میزان تحصیلات افراد خانواده و نوع زندگی تاثیری بر این بیماری ندارند.
ناتوانی های کودکان اوتیسمی کدامند؟

1- سندرم Asperger : بیماری است که در طی سال های اول مدرسه ظاهر می گردد و شامل تداخلات اجتماعی، دقت زیاد در صحبت کردن و اشتیاق به کارهای غیرمعمول است.
2- سندرم Rett : این یک بیماری سیستم عصبی است که برگشت را ایجاد می کند، به خصوص در استفاده از زبان و دست ها. تفاوت زیادی با اوتیسم دارد و تنها در زنان دیده شده است.
3- ناتوانی در یادگیری : نادر است و این در مواردی رخ می دهد که به بچه یک چیز را یاد می دهیم و آن بچه در 10 سالگی آن را از یاد می برد.
4- ناتوانی در پیشرفت

همچنین اوتیسم می تواند تداخلاتی را در مغز ایجاد کند و بیماری های دیگری را نیز بوجود آورد از قبیل:
• Fragile X syndrome
• Mental retardation (عقب ماندگی ذهنی)
• Tuberous sclerosis(تصلب بافت ها)
• Seizures(صرع)


Fragile X syndrome یک بیماری ارثی می باشد که از کم هوشی ناشی می شود. در این بیماری ژن ها قادر نیستند پروتئین کافی را برای سلول (به خصوص سلول مغز) تولید کنند.
علائم بیماری اوتیسم چیست؟
بیشتر والدین اوتیسمی، هنگامی که بچه آنها 18 ماهه تا 2 ساله می شود، کمک می خواهند. بچه های اوتیسمی مشکلاتی دارند، از قبیل:
تداخل در روابط اجتماعی، وانمود کردن به بازی و ارتباط کلامی و غیر کلامی.

بیشتر کودکان اوتیسمی، در سن 1 یا 2 سالگی معمولی هستند، ولی ناگهان زبان گفتاری و مهارت های اجتماعی را از دست می دهند.
کودکان اوتیسمی، ممکن است:

- بسیار حساس به نور، صدا، لمس، بو و یا مزه باشند. مثلا از پوشیدن لباس های زبر خودداری کنند و ناراحت و افسرده شوند.

- هنگامی که زندگی روزانه تغییر پیدا کند، حرکات تکراری را انجام دهند و یا اشیا را در جای خود نگذارند. همه این عوامل باعث اندوه و پریشانی آنها می شود.
این نشانه ها ممکن است از ضعیف تا شدید باشد.

مشکلات ارتباطی این بیماران شامل:
- نمی توانند صحبت راشروع کنند، و یا توانایی ادامه بحث را ندارند.
- ارتباط، با حرکات دست به جای استفاده از لغات صورت می گیرد.
- رشد زبان و تکلم به کندی صورت می گیرد و یا اصلا صورت نمی گیرد.
- عدم دقت در دیدن اشیا
- به جای لغت "من" از "تو" استغاده می کند، برای مثال به جای آن که بگوید من آب می خواهم، می گوید" تو آب می خواهی.
- عدم توجه به اشیا (در 14 ماهگی مشخص می شود)
- کلمات و یا جملات را تکرار می کنند.
- بدون احساس حرف می زنند.

تداخلات اجتماعی
روابط دوستانه ندارند.
بازی های کلامی را دوست ندارند.
تنهایی را ترجیح می دهند.
بدون توجه به لبخند هستند.

عدم پاسخ به اطلاعات احساسی
از صدای بلند، وحشت زده نمی شوند.
حواس بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی و لامسه کمی دارند.
ممکن است از صدای معمولی، خوش شان نیاید و دستان شان را بر گوش خود بگذارند.
ممکن است تنها بمانند، زیرا خیلی دست پاچه می شوند.
یک سطح صاف را خارش می دهند و اشیا را لیس می زنند.
به درد، خیلی زیاد و یا خیلی کم واکنش نشان می دهند.
ممکن است یک جمله را چندین بار تکرار کنند.
منظور گوینده را به سختی می فهمند.
نمی توانند درک کنند که گوینده حرف خنده دار می زند و یا سرزنش کننده.
ممکن است حرف نزنند و یا خیلی کم حرف بزنند.
خطر را حس نمی کنند.


بازی کردن به شیوه خود
یک تکه کوچک اسباب بازی برای آنها جالب می باشد، مثلا چرخ های یک ماشین.
بازی کسی را تقلید نمی کنند.
ترجیح می دهند تنها بازی کنند.
در آن نقش که بازی می کنند، دارای قوه تخیل کمی هستند.
همیشه باید یک بازی کنند.
آن ها رفتار مخصوص به خود دارند. خود را یا تکان می دهند و یا دست می زنند.

رفتار نامناسب
خشونت
تکرار یک نقش یا فکر
بی دقت
بی علاقه و بدون احساس
پرتحرک و یا کم تحرک
تمایل به خود و یا دیگران
تکرار حرکات بدن

نشانه ها و آزمایشات
اگر نوزاد شما دچار مشکلات زیر بود، حتما او را نزد پزشک ببرید:
در 12 ماهگی، هنوز چیزی نمی گوید (منظور گفتن همان کلمات ناواضح است)
در 12 ماهگی، اشاره نمی کند و یا "بای بای" نمی کند.
در 16 ماهگی، یک لغت هم نمی گوید.
در 24 ماهگی، دو لغت نمی گوید.
از دست دادن تکلم و یا مهارت های اجتماعی در هر سنی

درمان

- دارو درمانی: دارو برای جلوگیری از خشم، عصبانیت، مشکلات حواس، بیش فعالی، مشکلات خوب، بی پروا بودن، زودرنج بودن و زود عصبانی شدن، به کار می رود.
- تجزیه رفتار کاربردی ( ABA) : برای تقویت مهارت های مختلف کاربرد دارد. این برنامه در منزل کودک صورت می گیرد.
- درمان و تدریس به کودک اوتیسمی ( TEACH): در این روش به کودک با استفاده از عکس ها نشان می دهند که چه کارها و مهارت هایی را باید انجام دهد.
- درمان جسمی
- صحبت درمانی: در این روش با کودک خیلی واضح و روشن حرف می زنند. ممکن است ساعت ها طول بکشد تا بتوان یک جمله را به کودک یاد داد.
- معالجه حسی و بینایی

بهترین درمان، مجموع تمامی درمان های بالا می باشد.

رژیم غذایی

برخی از بچه های اوتیسمی، مایل به رژیم فاقد گلوتن و یا فاقد کازئین می باشند. گلوتن در گندم، جو و چاودار است. کازئین در شیر، پنیر و دیگر محصولات لبنی یافت می شود.
هیچ بررسی نشان نداده است که تغییر رژیم غذایی، اثر مثبتی بر روی این کودکان داشته باشد.
اما کودک باید یک رژیم متعادل داشته باشد و به مقدار کافی انرژی و مواد مغذی دریافت کند.

۲۳-۶-۱۳۹۲ ۱۱:۴۵ صبح
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط persian_girl ، senior engineer ، Sunflower ، ღمژگانღ ، ♔ αϻἰг κнаη ♔ ، Malihe 3286
  • maryamz
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 2,672
  • تاریخ عضویت: خرداد ۱۳۹۲
  • اعتبار: 445
  • تحصیلات:دکتری
  • علایق:---------
  • محل سکونت:بیابون
  • سپاس ها 6223
    سپاس شده 11804 بار در 2781 ارسال
  • امتیاز کاربر: 64,122$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #3
RE: درباره ی بیماری اوتیسم
اوتیسم معمولا در دوران شیرخوارگی یا چند ماه و چندسال اول زندگی بوجود می آید و با طی شدن مراحل رشد، این بیماری نیز به تدریج یا ناگهانی رشد می کند و باعث متوقف شدن رشد عاطفی و اجتماعی کودک می شود.
یک روانپزشک معتقد است: بیماری اوتیسم دلایل و عوامل بسیاری ممکن است داشته باشد که از مهمترین آنها عفونت های دوران بارداری است که موجب توقف رشد سلول های مغزی می شود.

دکتر مجید صادقی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: از دلایل دیگر بیماری اوتیسم می توان به عوامل ژنتیکی و ارثی، زایمان نامناسب و دوران بارداری پر استرس اشاره کرد.

این استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص بیماری اوتیسم بیان کرد: این بیماری مخصوص دوران کودکی است و تا پایان عمر همراه با فرد است و درجه بندی دارد.

وی با اشاره به کودکانی که به این بیماری دچار می شوند، گفت: اوتیسم معمولا در دوران شیرخوارگی یا چند ماه و چندسال اول زندگی بوجود می آید و با طی شدن مراحل رشد، این بیماری نیز به تدریج یا ناگهانی رشد می کند و باعث متوقف شدن رشد عاطفی و اجتماعی کودک می شود.

این روانپزشک با اشاره به علائم این بیماری گفت: کودکانی که به بیماری اوتیسم مبتلا هستند، رشد طبیعی و معمولی ندارد و در خود فرو می روند و از اجتماع دوری می کنند و در نوع شدیدتر حتی نمی توانند ادامه تحصیل بدهند.



این روانپزشک با اشاره به انواع بیماری اوتیسم بیان کرد: در دسته بیماران نوع خفیف، تکامل رشد هیجانی، محدودیت روابط اجتماعی، توجه نکردن به مسائل جزئی، تکرار حرکات و در خود چرخیدن است.

وی تصریح کرد: در نوع شدید بیماری اوتیسم، بیماران دچار کاهش احساسات، کم شدن تماس های چشمی، استفاده محدود از کلمات، اشتباه بیان کردن ضمایر و کم شدن عواطف می شوند.

این استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص تاثیر جنسیت بر این بیماری گفت: بیماری اوتیسم در پسرها شایعتر است و معمولا تا سن سه سالگی بروز پیدا می کند.

دکتر صادقی در مورد هوش این کودکان گفت: برخی از این کودکان هوش بالایی دارند و می توانند عملیات سخت و دشوار ریاضی را به سرعت انجام بدهند اما باید توجه داشت که نیم دیگر از این کودکان دچار عقب افتادگی هستند و هوش کمی دارند.

وی در خصوص راههای تشخیص این بیماری بیان کرد: تنها راه تشخیص این بیماری صحبت ها و تعاریفی است که والدین و یا معلمان بیان می کنند.

این روانپزشک در ادامه اظهار داشت: درمان دارویی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد و بهبودی کامل میسر نیست و این بیماری تا پایان عمر در فرد باقی می ماند.

این استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در مورد رفتار اطرافیان با این کودکان گفت: کسانی که از این کودکان مراقبت می کنند باید نظم داشته باشند و آموزش های خاصی برای نگهداری از این کودکان دیده باشند.

این روانپزشک درمورد کودکانی که به بیماری اوتیسم دچار هستند بیان کرد: این کودکان علارغم رفتار عجیبی که دارند به دیگران و یا خود آسیب و صدمه ای نمی زنند و رفتارهای پرخطر ندارند.

وی با اشاره به کارها و رفتار هایی که این افراد دارند گفت: افراد اوتیسمی فراموشی ندارند و حافظه قوی در به خاطر سپردن و یاد آوری خاطره ها و یا موارد دیگر دارند اما مشکل اساسی که در این کودکان شایع است، اختلال تکلم است و این افراد تنها می توانند چند جمله را پشت سر هم بیان کنند و یا اصلا حرف نمی زنند.
این استاد روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در پایان اظهار داشت: عوامل محیطی در ایجاد این بیماری نقشی ندارد و شوک های محیط اطراف موجب این بیماری نمی شود. همچنین استرس در تشدید این بیماری نقشی ندارد.

۲۳-۶-۱۳۹۲ ۱۱:۴۸ صبح
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط persian_girl ، senior engineer ، Sunflower ، ღمژگانღ ، ♔ αϻἰг κнаη ♔ ، Malihe 3286
  • maryamz
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 2,672
  • تاریخ عضویت: خرداد ۱۳۹۲
  • اعتبار: 445
  • تحصیلات:دکتری
  • علایق:---------
  • محل سکونت:بیابون
  • سپاس ها 6223
    سپاس شده 11804 بار در 2781 ارسال
  • امتیاز کاربر: 64,122$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #4
RE: درباره ی بیماری اوتیسم
آیا اوتیسم رو به افزایش است؟
در ماه‌ هاي اخير تحقيقات دامنه ‌دار و گسترده ‌اي براي يافتن عوامل اين افزايش آغاز شده است. علايم اوتيسم به‌ طور معمول پيش از دو سالگي آشکار مي ‌شود.

اوتيسم يا درخودماندگي در کشور ما شايد بيماري چندان شناخته ‌شده‌ اي نباشد، اما در غرب، اين بيماري يکي از مهم ‌ترين و در عين حال خبرسازترين بيماري ‌هاي عصبي در کودکان به شمار مي ‌آيد. به نحوي که در بودجه سالانه ايالات متحده، براي گسترش تحقيقات و درمان اين عارضه، رديف بودجه جداگانه ‌اي در نظر گرفته شده است. در دو سال اخير قريب به 85 ميليون دلار، براي اين بيماري هزينه شده است.
در آخرين گزارشي که دولت فدرال آمريکا در ماه اکتبر گذشته منتشر ساخت آمار مبتلايان به اوتيسم باز هم روندي صعودي را به نمايش گذاشت. در اين گزارش آمده است که از هر 110 کودک آمريکايي يک نفر علايمي از اوتيسم را نشان مي‌ دهد. به عبارت ديگر شيوع اوتيسم در ميان کودکان آمريکايي از سال 2002 تا به حال 60 درصد افزايش داشته است. البته بخشي از اين افزايش نگران ‌کننده مربوط به بهبود شيوه‌ هاي تشخيصي و غربالگري است. بخشي ديگر را هم مي‌ توان به افزايش معلومات و دانش والدين نسبت داد. والدين تحصيل‌ کرده نظارت بيشتري بر روند رشد و تکامل کودکان خود دارند و در نتيجه نقايص جزيي رفتاري نيز از نگاه‌ شان دور نمي‌ ماند. با اين حال به سختي مي ‌توان تمام اين 60 درصد را به پاي چنين توجيهاتي نوشت.
اوتيسم نوعي اختلال در نمو ساختار عصبي مرکزي بدن است. مشخصه اين اختلال، ضعف در ارتباطات و تماس اجتماعي با ديگران و بروز رفتارهاي تکرار شونده در بيمار است. معمولا همه اين علايم در سنين کمتر از 2 سال در بيماران نمود پيدا مي‌ کنند. گر چه مشخص شده است که ژنتيک در ايجاد اين عارضه نقش مهمي دارد اما علت اصلي بروز اين بيماري مشخص نيست و عوامل متعددي مانند آلودگي‌ هاي محيطي با فلزات سنگين و حشره‌ کش‌ ها نيز براي آن در نظر گرفته شده است. حتي تا ماه گذشته تصور مي‌ شد که واکسيناسيون کودکان نيز مي ‌تواند عاملي براي ايجاد اوتيسم باشد.

به‌ دنبال دليل

به همين خاطر اغلب کارشناسان بر اين باور هستند که براي رديابي عوامل موثر در بروز آن بايد روي دوره بارداري مادر و دوره نوزادي کودکان متمرکز شد. با وجود اين يافتن مقصر يا مقصران اصلي در اين بازه زماني کوتاه هم کار چندان ساده ‌اي نيست. دکتر توماس اينسل، مدير کميته کشوري اوتيسم وابسته به انستيتو ملي سلامت روان آمريکا در اين مورد مي ‌گويد: "ما براي يافتن علل اين افزايش مي ‌توانيم يک فهرست کامل را تهيه کنيم اما اين فهرست بايد هزاران عامل را در نظر بگيرد، از رژيم غذايي دوران بارداري و سن مادرگرفته تا عفونت ‌ها و الگوهاي ژنتيکي گوناگون."

مادران خطرناک ‌تر از پدران هستند

در سال ‌هاي اخير، با تغييرات پيش آمده در ساختار خانواده در غرب که نتيجه آن، ازدواج افراد در سنين بالا بوده است، پديده ‌اي به نام مادران مُسن، بسيار مشاهده مي‌ شود. دانشمندان در دهه‌هاي اخير توانسته ‌اند نقش منفي اين پديده در سلامت نوزادان حاصل از اين ازدواج ‌ها را در موارد بسياري اثبات کنند. جديدترين خبر در اين رابطه، نقش سن بالاي مادران در بروز بيماري اوتيسم است. تحقيقي که اخيرا روي 5 ميليون نوزاد انجام شده است، نشان مي ‌دهد که با افزايش سن مادران، احتمالا به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم به شکل قابل توجهي افزايش مي ‌يابد. جني شلتون، مدير اين پروژه که در دانشگاه کاليفورنيا انجام شده است، مي ‌گويد: " احتمال به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم در مادران بالاي 40 سال، نسبت به زناني که در دهه 20 عمر خود صاحب فرزند مي ‌شوند، 50 درصد بيشتر است. در مقابل، اين عدد در مورد پدران بالاي 40 سال نسبت به پدران 20 تا 30 سال، 36 درصد است. تحقيق اخير نشان مي ‌دهد که سن پدران، بيشترين تاثير خود را در زماني نشان مي ‌دهد که سن مادران در محدوده 20 سال باشد. در زماني که سن مادر زير 25 سال باشد احتمال ابتلاي کودک به اوتيسم با افزايش سن پدر به بالاي 40 سال دو برابر مي ‌شود. نتايج اين تحقيق که در نشريه تحقيقات اوتيسم چاپ شده است با نتايج تحقيقات مشابه قبلي متفاوت است. در گذشته تصور مي ‌شد که پدران نقش بيشتري در بروز بيماري اوتيسم دارند. کاترين لود، مدير تحقيقات مرکز اوتيسم و اختلالات ارتباط داشنگاه کاليفرنيا معتقد است که تحقيق اخير قابل اعتمادتر است زيرا روي نمونه‌ هاي بيشتري صورت گرفته است. اين تحقيق روي 6/5 ميليون نوزاد به دنيا آمده در کاليفرنيا در حد فاصل 1990 تا 1999 صورت گرفته است. در ميان اين نوزادان حدود 13000 مورد اوتيسم مشاهده شد.


نگران نباشيد

دکتر مورين دورکين، محقق دانشگاه ويسکانسين که در زمينه اوتيسم و به ويژه نقش والدين در بروز آن تحقيقات فراواني داشته است معتقد است که مهم‌ ترين نکته در ارايه اين مقاله، پرهيز از ايجاد نگراني بي‌ مورد در والدين است. حتي در زماني که سن مادر از 40 سال بالاتر باشد احتمال به دنيا آمدن کودک اوتيستيک کمتر از يک مورد در هر 4000 زايمان است و اين عدد بسيار کوچکي به شمار مي ‌رود. گرچه لازم است تا زنان به باردار شدن در سنين پايين ‌تر تشويق شوند اما بايد شرايطي را به وجود آورد تا نگراني از بيماري اوتيسم، مانع باردار شدن مادران نشود.

(آخرین ویرایش در این ارسال: ۲۳-۶-۱۳۹۲ ۱۱:۵۱ صبح، توسط maryamz.)
۲۳-۶-۱۳۹۲ ۱۱:۵۰ صبح
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط persian_girl ، senior engineer ، Sunflower ، ღمژگانღ ، ♔ αϻἰг κнаη ♔ ، Malihe 3286
  • maryamz
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 2,672
  • تاریخ عضویت: خرداد ۱۳۹۲
  • اعتبار: 445
  • تحصیلات:دکتری
  • علایق:---------
  • محل سکونت:بیابون
  • سپاس ها 6223
    سپاس شده 11804 بار در 2781 ارسال
  • امتیاز کاربر: 64,122$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #5
RE: درباره ی بیماری اوتیسم
تشخیص: مشکلات گفتاری

در معاینه پزشک خواهد دید که کودک شما به حرف زدن، لبخند زدن و... چگونه پاسخ می‌دهد. آیا او آهسته حرف می‌زند و یا برعکس پرحرفی می‌کند؟

مشکلات و یا تاخیر در صحبت کردن کودکتان را می‌توانید با گفتار درمان مطرح کنید. آزمایش شنوایی نیز لازم است.

بیشتر بچه‌های اوتیسمی، در ‌‌نهایت صحبت خواهند کرد، اما دیر‌تر به حرف درمی آیند.

کودکان اوتیسمی ممکن است آواز بخوانند و یا مانند ربات‌ها حرف بزنند.



تشخیص: توانایی‌های ضعیف اجتماعی

توانایی کم روابط اجتماعی یکی از مهم‌ترین مشکلات این کودکان می‌باشد. روان‌شناس با آموزش‌های ویژه می‌تواند در این امر کمک کند.

این کودکان از نگاه کردن به چشم دیگران (حتی والدینشان) اجتناب می‌کنند.

آن‌ها بر چیزی تمرکز می‌کنند و چیزهای دیگر در اطرافشان را نادیده می‌گیرند. آن‌ها حتی از حرکات، اشاره‌ها و حالات چهره برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده نمی‌کنند.

تشخیص: ارزیابی

هیچ آزمایش پزشکی برای این افراد وجود ندارد.

اما آزمایشاتی برای رد مشکلاتی که مربوط به اوتیسم نیست، لازم است از قبیل: آزمایش شنوایی، آزمایش گفتاری، آزمایش رشد و آزمایشاتی برای رد مسمومیت با سرب.
درمان زودهنگام و قبل از سه سالگی می‌تواند رشد کودک را بهبود دهد

سندروم آسپرگر

افراد دارای این سندروم دارای هوش پایینی نیستند و مشکلات زبانی ندارند. در حقیقت آن‌ها ممکن است مهارت‌های پیشرفته کلامی داشته باشند.

اما آن‌ها در اجتماع بی‌دست و پا هستند و مشکل در فهمیدن متون غیرشفاهی و حالات چهره دارند.

آن‌ها به شدت تمرکز روی یک موضوعی که برایشان مهم است می‌کنند.

آن‌ها در دوست پیدا کردن و روابط اجتماعی مشکل دارند.

درمان: تنظیم رفتار

رفتاردرمانی برای کمک به بیماران اوتیسمی برای آموزش حرف زدن، ارتباط برقرار کردن و رشد جسمی مفید است.

این برنامه‌های فشرده به نام تجزیه و تحلیل کاربرد رفتار خوانده می‌شوند و موجب تشویق فعالیت‌های مثبت و عدم تشویق رفتارهای منفی می‌گردد.

اوتیسم در کودکان

درمان: آموزش

مدرسه ممکن است برای آموزش و رشد کودک اوتیسمی مفید باشد. این سیستم می‌تواند شامل: گفتار درمانی و کار درمانی باشد.

این مدارس نیاز به یک برنامه آموزش انفرادی برای هر کودک دارند.

کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است برای وارد شدن به مدرسه محدودیت داشته باشند.



درمان: دارو

هیچ درمانی برای بیماران مبتلا به اوتیسم پیدا نشده است، اما برخی دارو‌ها می‌توانند در کاهش علائم موثر باشند.

داروهای ضدافسردگی نیز در برخی کودکان موثر است.

با دیدن علائم کودک، پزشک می‌تواند داروهای خاصی را تجویز کند.


درمان: یکپارچگی حسی

کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است نسبت به صدا، لمس، نور و یا بو بسیار حساس باشند.

این کودکان دارای اختلال یکپارچگی حسی می‌باشند. برای مثال آن‌ها ممکن است از نور چشمک زن و یا زنگ مدرسه ناراحت شوند.
والدینی که یک کودک مبتلا به اوتیسم دارند، به احتمال ۲۰ درصد کودک بعدی آن‌ها نیز این بیماری را خواهد داشت

اوتیسم و رژیم غذایی

مشکلات هضمی در بین این کودکان شایع است.

حدود ۳۰ درصد این کودکان ممکن است مواد غیرخوراکی مانند کاغذ یا خاک را بخورند.

برخی از والدین به کودکانشان رژیم بدون گلوتن (رژیم بیماران سلیاکی) و بدون کازئین (پروتئین موجود در شیر) را می‌دهند.

مصرف مکمل ویتامین B۶ و منیزیوم نیز توصیه شده است.

در حال حاضر ثابت نشده است که تغییر رژیم غذایی در این بیماران کمک کننده است. اما پزشک و یا متخصص تغذیه می‌توانند یک رژیم غذایی مناسب به بیمار بدهند.



تزریق واکسن باعث اوتیسم نمی‌شود

هیچ مدرکی دال بر اینکه واکسن زدن باعث بروز اوتیسم می‌شود، وجود ندارد.

اوتیسم در میان خواهر و برادر

والدینی که یک کودک مبتلا به اوتیسم دارند، به احتمال ۲۰ درصد کودک بعدی آن‌ها نیز این بیماری را خواهد داشت.

اگر دو بچه در یک خانواده مبتلا به اوتیسم باشند، احتمال خطر بیشتری برای بچه سوم می‌باشد.

مطالعه‌ای بر روی دوقلوهای ناهمسان نشان داد که اگر پسر دارای بیماری اوتیسم باشد، به احتمال ۳۰ درصد قل دیگر (دختر) نیز مبتلا خواهد شد.

یک مطالعه دیگر بر روی دوقلوهای همسان نشان داد که اگر پسر دارای بیماری اوتیسم باشد، به احتمال ۷۷ درصد قل دیگر (پسر) نیز مبتلا خواهد شد.

زندگی با اوتیسم

افراد مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالا و یا سندروم اسپرگر قادر به حضور در دانشگاه و محل کار می‌باشند.

۲۳-۶-۱۳۹۲ ۰۹:۴۰ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط ♔ αϻἰг κнаη ♔ ، Malihe 3286 ، senior engineer ، Sunflower ، ღمژگانღ
  • neda
    آفلاین
  • مدیر بخش
    *****
  • ارسال‌ها: 12,069
  • تاریخ عضویت: مهر ۱۳۹۱
  • اعتبار: 653
  • تحصیلات:لیسانس
  • علایق:ღخدا ღ
  • محل سکونت:ღسرزمین خیالی ღ
  • سپاس ها 41122
    سپاس شده 34455 بار در 11947 ارسال
  • امتیاز کاربر: 274,527$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #6
بیماری اوتیسم چیست؟
اوتیسم، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. این بیماری با تاثیر بر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند.

کودک مبتلا به بیماری اوتیسم
علت واقعی این بیماری هنوز مشخص نیست، اما مطالعاتی در رابطه با دلیل بروز این بیماری در حال انجام است.

به نظر می رسد مساله ژنتیک مهم باشد. برای مثال دوقلوها بیشتر دچار این بیماری می شوند تا یک برادر و خواهر. اختلال کروموزومی و مشکلات عصبی در افراد اوتیسمی مشاهده شده است.

دیگر علت های این بیماری ( که هنوز به اثبات نرسیده) شامل: رژیم غذایی ، تغییرات مجرای گوارشی ، مسمومیت با جیوه ، عدم استفاده از ویتامین ها و املاح و حساسیت به واکسن است.

تزریق واکسن باعث اوتیسم می شود؟
بسیاری از والدین نگران این موضوع هستند که برخی واکسن ها برای کودک شان خطرآفرین است.

دانشگاه امراض کودکان در آمریکا و موسسه دارویی ( IOM) اعلام کردند که هیچ نوع واکسن و یا ترکیبات واکسنی مسئول ایجاد بیماری اوتیسم نیستند. آنها گفتند که فواید واکسن زدن خیلی بیشتر از خطرات احتمالی آن است.

تعداد کودکان اوتیسمی چقدر است؟
هنوز تعداد این کودکان، مشخص نشده است. بیماری اوتیسم در پسران 3 تا 4 برابر بیشتر از دختران است. وضعیت اقتصادی خانواده، میزان تحصیلات افراد خانواده و نوع زندگی تاثیری بر این بیماری ندارند.

ناتوانی های کودکان اوتیسمی کدامند؟
1- سندرم Asperger : بیماری است که در طی سال های اول مدرسه ظاهر می گردد و شامل تداخلات اجتماعی، دقت زیاد در صحبت کردن و اشتیاق به کارهای غیرمعمول است.

2- سندرم Rett : این یک بیماری سیستم عصبی است که برگشت را ایجاد می کند، به خصوص در استفاده از زبان و دست ها. تفاوت زیادی با اوتیسم دارد و تنها در زنان دیده شده است.

3- ناتوانی در یادگیری : نادر است و این در مواردی رخ می دهد که به بچه یک چیز را یاد می دهیم و آن بچه در 10 سالگی آن را از یاد می برد.

4- ناتوانی در پیشرفت

همچنین اوتیسم می تواند تداخلاتی را در مغز ایجاد کند و بیماری های دیگری را نیز بوجود آورد از قبیل:

• Fragile X syndrome
• Mental retardation (عقب ماندگی ذهنی)
• Tuberous sclerosis(تصلب بافت ها)
• Seizures(صرع)
Fragile X syndrome یک بیماری ارثی می باشد که از کم هوشی ناشی می شود. در این بیماری ژن ها قادر نیستند پروتئین کافی را برای سلول (به خصوص سلول مغز) تولید کنند.

علائم بیماری اوتیسم چیست؟
بیشتر والدین اوتیسمی، هنگامی که بچه آنها 18 ماهه تا 2 ساله می شود، کمک می خواهند. بچه های اوتیسمی مشکلاتی دارند، از قبیل:

تداخل در روابط اجتماعی، وانمود کردن به بازی و ارتباط کلامی و غیر کلامی.

بیشتر کودکان اوتیسمی، در سن 1 یا 2 سالگی معمولی هستند، ولی ناگهان زبان گفتاری و مهارت های اجتماعی را از دست می دهند.

کودکان اوتیسمی، ممکن است:
- بسیار حساس به نور، صدا، لمس، بو و یا مزه باشند. مثلا از پوشیدن لباس های زبر خودداری کنند و ناراحت و افسرده شوند.

- هنگامی که زندگی روزانه تغییر پیدا کند، حرکات تکراری را انجام دهند و یا اشیا را در جای خود نگذارند. همه این عوامل باعث اندوه و پریشانی آنها می شود.

این نشانه ها ممکن است از ضعیف تا شدید باشد.

مشکلات ارتباطی این بیماران شامل:
- نمی توانند صحبت راشروع کنند، و یا توانایی ادامه بحث را ندارند.

- ارتباط، با حرکات دست به جای استفاده از لغات صورت می گیرد.

- رشد زبان و تکلم به کندی صورت می گیرد و یا اصلا صورت نمی گیرد.

- عدم دقت در دیدن اشیا

- به جای لغت "من" از "تو" استغاده می کند، برای مثال به جای آن که بگوید من آب می خواهم، می گوید" تو آب می خواهی.

- عدم توجه به اشیا (در 14 ماهگی مشخص می شود)

- کلمات و یا جملات را تکرار می کنند.

- بدون احساس حرف می زنند.
تداخلات اجتماعی
روابط دوستانه ندارند.
بازی های کلامی را دوست ندارند.
تنهایی را ترجیح می دهند.
بدون توجه به لبخند هستند.

عدم پاسخ به اطلاعات احساسی
از صدای بلند، وحشت زده نمی شوند.

حواس بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی و لامسه کمی دارند.

ممکن است از صدای معمولی، خوش شان نیاید و دستان شان را بر گوش خود بگذارند.

ممکن است تنها بمانند، زیرا خیلی دست پاچه می شوند.

یک سطح صاف را خارش می دهند و اشیا را لیس می زنند.

به درد، خیلی زیاد و یا خیلی کم واکنش نشان می دهند.

ممکن است یک جمله را چندین بار تکرار کنند.

منظور گوینده را به سختی می فهمند.

نمی توانند درک کنند که گوینده حرف خنده دار می زند و یا سرزنش کننده.

ممکن است حرف نزنند و یا خیلی کم حرف بزنند.

خطر را حس نمی کنند.

بازی کردن به شیوه خود
یک تکه کوچک اسباب بازی برای آنها جالب می باشد، مثلا چرخ های یک ماشین.
بازی کسی را تقلید نمی کنند.
ترجیح می دهند تنها بازی کنند.
در آن نقش که بازی می کنند، دارای قوه تخیل کمی هستند.
همیشه باید یک بازی کنند.
آن ها رفتار مخصوص به خود دارند. خود را یا تکان می دهند و یا دست می زنند.

رفتار نامناسب
خشونت
تکرار یک نقش یا فکر
بی دقت
بی علاقه و بدون احساس
پرتحرک و یا کم تحرک
تمایل به خود و یا دیگران
تکرار حرکات بدن

نشانه ها و آزمایشات
اگر نوزاد شما دچار مشکلات زیر بود، حتما او را نزد پزشک ببرید:
در 12 ماهگی، هنوز چیزی نمی گوید (منظور گفتن همان کلمات ناواضح است)
در 12 ماهگی، اشاره نمی کند و یا "بای بای" نمی کند.
در 16 ماهگی، یک لغت هم نمی گوید.
در 24 ماهگی، دو لغت نمی گوید.
از دست دادن تکلم و یا مهارت های اجتماعی در هر سنی

درمان بیماری اوتیسم
- دارو درمانی: دارو برای جلوگیری از خشم، عصبانیت، مشکلات حواس، بیش فعالی، مشکلات خوب، بی پروا بودن، زودرنج بودن و زود عصبانی شدن، به کار می رود.

- تجزیه رفتار کاربردی ( ABA) : برای تقویت مهارت های مختلف کاربرد دارد. این برنامه در منزل کودک صورت می گیرد.

- درمان و تدریس به کودک اوتیسمی ( TEACH): در این روش به کودک با استفاده از عکس ها نشان می دهند که چه کارها و مهارت هایی را باید انجام دهد.

- درمان جسمی بیماری اوتیسم
- صحبت درمانی: در این روش با کودک خیلی واضح و روشن حرف می زنند. ممکن است ساعت ها طول بکشد تا بتوان یک جمله را به کودک یاد داد.

- معالجه حسی و بینایی
بهترین درمان، مجموع تمامی درمان های بالا می باشد.

رژیم غذایی بیمار اوتیسمی
برخی از بچه های اوتیسمی، مایل به رژیم فاقد گلوتن و یا فاقد کازئین می باشند. گلوتن در گندم، جو و چاودار است. کازئین در شیر، پنیر و دیگر محصولات لبنی یافت می شود.

هیچ بررسی نشان نداده است که تغییر رژیم غذایی، اثر مثبتی بر روی این کودکان داشته باشد.

اما کودک باید یک رژیم متعادل داشته باشد و به مقدار کافی انرژی و مواد مغذی دریافت کند.
آدمها گاهی اوقــات گریــه میکنند نه به خاطر اینکه ضعیف هستند ،
بلکه به این خاطر که بــرای مدتِ طولانی قوی بوده اند !
قرار ملاقات هرتا مولر

۱۹-۱۲-۱۳۹۲ ۰۲:۲۱ صبح
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط ta.soltani ، maryamz ، ღمژگانღ
  • ta.soltani
    آفلاین
  • مدیر ارشد
    ******
  • ارسال‌ها: 33,741
  • تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۲
  • اعتبار: 1376
  • تحصیلات:لیسانس
  • علایق:همون قبلیا
  • محل سکونت:-
  • سپاس ها 69088
    سپاس شده 68774 بار در 27111 ارسال
  • امتیاز کاربر: 1,354,680$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #7
RE: درباره ی بیماری اوتیسم
بیماری اوتیسم چیست؟ ( علايم )

مجله پزشكي و سلامتي راستينه: بیماری اوتیسم (درخودماندگی یا Autism) یکی از بیماری های جدی گروه بیماری های رشدی اختلالات طیف اوتیسم بوده که در اوایل دوره کودکی (معمولا قبل از 3 سالگی) ظاهر می شود. هرچند علایم و شدت آن در افراد مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم برتوانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، تاثیر می گذارد.

بنظر می رسد که تعداد کودکان مبتلا به اوتیسم درحال رشد است. هرچند درمان و شفای کاملی برای درمان اوتیسم وجود ندارد، اما درمان جدی و بموقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان مبتلا به بیماری ایجاد می‌کند.

علایم ابتلا به اوتیسم

علایم و نشانه های اوتیسم بیشتر اوقات قبل از سن 3 سالگی شروع به ظهور می کنند. در اوایل والدین کودک مبتلا به اوتیسم متوجه می‌شوند که کودکشان شروع به Autistic kids بیماری اوتیسم چیست؟ دلایل و علایم بیماری اوتیسم در کودکانصحبت کردن نکرده و مانند سایر کودکان هم سنش رفتار نمی کند. اما اینکه کودک مانند سایر کودکان و در سن آنها شروع به صحبت کرده و بعد مهارت های کلامی خود را از دست دهد، نیز ممکن می باشد.

علایم اوتیسم شامل:

تاخیر در یاد گیری صحبت کردن و یا اصلا صحبت نکردن.

کودک ممکن است ناشنوا بنظر برسد حتی اگر آزمایش شنوایی سنجی را طی کرده و نتایج آزمایش شان نرمال باشد.

انواع رفتارها، علایق و بازی های تکراری. برای مثال تاب خوردن مداوم، علاقه غیرطبیعی به بعضی از اشیاء و ناراحت شدن در صرت تغییر برنامه روتین زندگی.

ناتوانی در گفتن اسم، برقراری ارتباط چشمی، اجتناب از نوازش شدن و بقل شدن و یا کمک نخواستن.

ناتوانی از شروع مکالمه و صحبت با دیگران و یا عدم توانایی در حفظ مکالمات.

حساس بودن به نور، صدا و یا لمس شدن و در عین حال بی توجه به درد.

عادات غذایی عجیب، همچون خوردن تعداد کمی از انواع غذا و یا خوردن مواد غیرخوراکی همچون گچ یا خاک.

رفتار خودزنی مثلا کوبیدن سر به زمین یا دیوار و یا با دست ها.

کودکان مبتلا به اوتیسم در رفتار با دیگران مشکل داشته باشند. زمانیکه این کودکان بزرگتر می شوند بعضی از آنها ممکن است بیشتر علاقه ارتباط با دیگران داشته و کم تر دچار پریشانی شوند. بعضی دیگر تقریبا سبک زندگی نزدیک به سبک زندگی سالم و عادی دارند. با اینحال سایر این کودکان بازهم در مهارت های زبانی و اجتماعی دچار مشکل بوده و دوران نوجوانی و بلوغشان بیماری آنها را شدید تر کند.

اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم در یادگیری علم و مهارت کند بوده و بعضی از آنها نشانه هایی از هوش پایین را نشان می دهند. سایر کودکان مبتلا به اوتیسم در یادگیری مشکلی نداشته اما در ارتباط اجتماعی، کلامی و زندگی طبیعی مشکل داشته باشند. تعدا کمی از کودکان مبتلا به اوتیسم بصورت بلقه توانایی های بالایی داشته و مهارت های مثال زدنی در بعضی از مهارت های خاص همچون هنر، موسیقی و یا ریاضی از خود نشان می دهند.

دلایل ابتلا به اوتیسم

بنظر می‌رسد که اوتیسم نوعی بیماری ژنتیکی و ارثی می‌باشد. دانشمندان در تلاش اند تا ژنی که باعث ابتلای افراد به این بیماری می‌شود را پیدا نمایند. همچنین محققان هم‌اکنون برروی عوامل محیطی همچون عفونت های ویروسی، عوارض و مشکلات حین بارداری و آلوده کننده گان هوا درحال تحقیق هستند، تا بدانند این مشکلات باعث ابتلای کودکان به بیماری اوتیسم می‌شود یا نه.

تحقیقات زیادی برروی رابطه بین اوتیسم و واکسن ها بخصوص واکسن سرخک، اوریون، سرخجه (MMR) انجام شده ولی نتوانسته‌اند رابطه‌ای بین استفاده از این واکسن و ابتلا به اوتیسم پیدا نمایند. اجتناب از این واکسن ها کودک را در خطر ابتلا به بیماری های خطرناکی همچون سیاه سرفه و یا سرخک و سخچه قرار می دهد.

عواملی که خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش می دهند

همه کودکان از هر نژاد و یا ملیتی ممکن است دچار بیماری اوتیسم شوند، اما عواملی خاص که در ادامه می آیند می توانند خطر این بیماری را افزایش دهد، این عوامل شامل:

جنسیت کودک - پسرها چهار تا پنج برابر بیشتر در خطر ابتلا به بیماری اوتیسم هستند.

سابقه خانوادگی - در خانواده هایی که یک کودک مبتلا به اوتیسم وجود دارد، خطر اینکه کودکی دیگر با این بیماری داشته باشند بیشتر است. همچنین خیلی غیرمعمول نیست که پدر و مادر و یا سایر اقوام نزدیک کودک مبتلا به اوتیسم، در ارتباط با دیگران و … مشکلاتی داشته باشند.

سایر اختلالات - کودکانی که بیماری خاصی دارند بیشتر از کودکان سالم در خطر ابتلا به بیماری اوتیسم هستند.

سن والدین - ممکن است بین سن والدین و ابتلای کودک به اوتیسم رابطه ای وجود داشته باشد. اعتقاد بر این است که فرزندان والدین بزرگسال بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به این بیماری هستند. بااینحال تحقیقات بیشتری در این رابطه مورد نیاز است.

نحوه درمان اوتیسم

هرچند درمان کاملی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد، ترکیبی از درمان های خانگی و مدرسه‌ای می تواند به درمان این بیماری کمک نماید. هدف درمان افزایش عملکرد کودک با کاهش شدت بیماری می باشد. پزشک کودکتان بسته به مشکل و شدت آن یکی از درمان های زیر و یا ترکیبی از آنها را پیشنهاد می کند.

درمان های رفتاری و ارتباطی
درمان های آموزش
درمان های خانوادگی
درمان دارویی

کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است به بیماری های دیگر ناشی از اوتیسم همچون بیماری صرع، اختلالات خواب و مشکلات معده باشند و باید در کنار درمان اوتیسم به درمان این بیماری ها هم پرداخت.

پیشگیری از اوتیسم

هنوز هیچ راهی برای پیشگیری از ابتلای کودک به اوتیسم یافت نشده است. با اینحال با درمان بموقع بیماری بهبود یافته و مهارت های اجتماعی و کلامی کودک ارتقا پیدا می کند. اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم است با مراجعه به مشاوران و متخصصان برای آشنایی با راههای مختلف بهبود کودک، به کودکتان کمک نمایید. درمان بموقع برای کودک مفید بوده، زندگی را برای او آسان تر کرده و از افزایش شدت بیماری اوتیسم پیشگیری می نماید.

تصور خيلي ها از قفس، "آهن و حصار" است! غافل از اينكه
افكار و باورهاي نادرست، تنگ ترين و مخوف ترين زندانهاست..

۲۱-۴-۱۳۹۳ ۰۴:۵۷ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط ღمژگانღ

برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید


مطالب مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  آنچه در مورد بیماری صرع باید بدانید ta.soltani 0 8 ۷-۸-۱۳۹۳ ۱۲:۱۶ عصر
آخرین ارسال: ta.soltani
  باغبانی کنید تا دچار این بیماری نشوید!.. @Autumn@ 0 15 ۸-۷-۱۳۹۳ ۱۱:۱۸ صبح
آخرین ارسال: @Autumn@
  بیماری ALS: علل، علائم، تشخیص و درمان ta.soltani 0 11 ۳۰-۶-۱۳۹۳ ۱۲:۳۰ عصر
آخرین ارسال: ta.soltani
  همه چیز درباره بیماری صرع ta.soltani 3 25 ۲۶-۵-۱۳۹۳ ۰۹:۰۸ صبح
آخرین ارسال: ta.soltani
  رابطه بین مشکلات خواب و بیماری افسردگی ta.soltani 0 15 ۲۰-۵-۱۳۹۳ ۰۶:۲۲ عصر
آخرین ارسال: ta.soltani
3 [مقاله] مرجع کامل اطلاعات بیماری پارکینسون ta.soltani 8 41 ۲۱-۱-۱۳۹۳ ۱۰:۰۰ صبح
آخرین ارسال: ta.soltani
  بیماری های روانی با منشا پوستی maryamz 0 26 ۱۲-۱-۱۳۹۳ ۰۲:۲۲ عصر
آخرین ارسال: maryamz
  داستان یک مادر؛ پسر من اوتیسم دارد ta.soltani 0 58 ۳-۱۰-۱۳۹۲ ۰۱:۱۷ عصر
آخرین ارسال: ta.soltani
  درباره بیماری شیزوفرنی گلچین جاویددوست 0 210 ۳۰-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۴۹ عصر
آخرین ارسال: گلچین جاویددوست

پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان