تبليغات
تبلیغات در دانشجو کلوب محک :: موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان ::
جستجوگر انجمن.براي جستجوي مطالب دانشجو کلوپ مي توانيد استفاده کنيد 
برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

خور و بیابانک

نویسنده پیام
  • senior engineer
    آفلاین
  • مدیرکل  سایت
    *******
  • ارسال‌ها: 16,405
  • تاریخ عضویت: مرداد ۱۳۹۰
  • اعتبار: 587
  • تحصیلات:لیسانس
  • علایق:نگاه کردن توی چشم...
  • محل سکونت:خونمون
  • سپاس ها 40812
    سپاس شده 37095 بار در 12451 ارسال
  • امتیاز کاربر: 1,035,949$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #1
خور و بیابانک
بخش خور و بیابانک به مرکزیت شهر خور با وسعتی برابر 5/11676 کیلومتر مربع درمنتهی الیه شرق شهرستان نایین قرار گرفته که از شمال به استان سمنان از جنوب و شرق به استان خراسان و از سمت غرب به بخش انارک شهرستان نایین محدود است مرکز این بخش در 58درجه و 26دقیقه و 15ثانیه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و32 درجه و26 دقیقه عرض شمالی از خط استوا قرار دارد.

تاريخچه

منطقه خور به ویژه روستاهای ایرج، اردیب، مهرجان، گرمه، بیاضه، و شهرهای خور و جندق پیشینه تاریخی کهن دارند و قدمت بعضی از آنها به قبل از اسلام و حداقل به زمان ساسانیان می رسد. جندقیها اعتقاد دارند که این شهر قبل از اسلام وجود داشته و دژ جندق زندان خسرو انوشیروان ساسانی بوده است چنانچه مسعودی در کتاب معروف خود مرّوج الذهب به این نکته اشاره می کند که انوشیروان در کشور خود سفرها کرد و یگشت و بناها، دژها، کوشک ها و باروها استوار کرد و پادگان نهاد زیرا انوشیروان از مادری اردستانی در یکی از محلات به نام استوان زاده شده بود و هنوز اسامی قدیمی مثل کوشک و چهل خانه از آن زمان در این محل باقی است و به احتمال زیاد قلعه جندق شهرک باشد که به مرور زمان تغییر و تطور پیدا کرده و جندق شده است. در حقیقت جندق معرب گندوگندک می باشد. مهرجان یا مهرگان از اسامی قدیمی است و مهرگان بزرگترین جشن ایران باستان پس از نوروز بوده است. اردیب مخفف اردی بهشتگان جشنی از جشنهای ایران باستان و دومین پایه از پایه های شش گانه امشاسپندان است.

ایراج که اسمی قدیمی و در شاهنامه بدان اشاره و برادر مهرج بوده و گرفته شده است. جغرافیدانان قرن چهارم و پنجم هجری قمری مانند مقدسی در احسن التقاسیم و ابن حوقل بغدادی در صورة الارض از بیاضه به نام بیاذق و بیذق یاد کرده اند.

ناصر خسرو قبادیانی نیز در قرن چهارم از گرمه نیز ديدن کرده است و مجموعه آبادیهای این ناحیه را دوازده پاره دیه ذکر کرده است و در گذشته بیاضه مرکزیت این منطقه را داشته است. خور نیز مانند دیگر نقاط بخش قدیمی است که آثار تاریخی آن بیشتر از بین رفته است و تعداد انگشت شماری از این آثار مربوط به دوران صفویه میباشد که عبارتند از حوض شاه و بقعه امامزاده سید کمال الدین داود. تا پایان عهد قاجاریه بخش خورو بیابانک بنام جندق و بیابانک می نامیدند. بخش یاد شده به تناوب در تابعیت استانهای یزد، خراسان، سمنان و اصفهان بوده. بخش خور و بیابانک از سال 1327 در تابعیت استان اصفهان قرار گرفته و شهرداری آن مربوط به سال 1341 می باشد.



موقعيت جغرافيای طبيعی


موقعيت:

بخش خور وبیابانک به مرکزیت شهر خور با وسعتی برابر 5/11676 کیلومتر مربع درمنتهی الیه شرق شهرستان نایین قرار گرفته که از شمال به استان سمنان از جنوب و شرق به استان خراسان و از سمت غرب به بخش انارک شهرستان نایین محدود است مرکز این بخش در 58درجه و 26دقیقه و 15ثانیه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و32 درجه و26 دقیقه عرض شمالی از خط استوا قرار دارد. بخش خور وبیابانک بصورت جلگه ودشت همواری است که عوارض پراکنده ای در جنوب، شمال، غرب و مشرق آن به چشم می خورند جهت کوههای جنوبی از غرب به شرق است و مهمترین آنها عبارتند از ارتفاعات ایراج و اردیب و رشته کوههای خنج و دادکین که بلندترین قله آن 2317 متر است. مهمترین رشته کوههای شمالی ارتفاعات پیش گزو به ارتفاع تقریبی 2147متر در جندق می باشد. از رشته کوههای شرقی کوه تشتاب قابل ذکر است. این رشته کوهها عموماً از جمله چین خوردگیهای جوان محسوب می شوند. که متعلق به دوران سوم زمین شناسی است. بخش خور و بیابانک چون در قلب کویر مرکزی ایران قرار گرفته دارای آب و هوای گرم و خشک و بیابانی است. از ویژگیهای اقلیمی بخش موصوف درجه حرارت بسیار بالادر تابستان، تبخیر زیاد، بارندگی کم، رطوبت نسبی ناچیز و اختلاف شدید درجه حرارت شبانه روز و نیز وزش معنی خلیج می دانند مردم منطقه خور از قدیم الایام به خواندن و نوشتن و آموختن علاقمند بوده اند و اولین مدرسه به سبک جدید در سال 1305 بنام مدرسه فروغی در شهر خور دایر شد مؤسس این مدرسه مرحوم استاد حبیب یغمائی بوده است. کتابخانه این محل را نیز استاد حبیب یغمائی بنیاد نهاد و در سال 1349 عملاً گشایش یافت.

وجه تسميه:

در مورد معنای خور و ریشه این کلمه، معانی مختلفی ذکر شده است. خور به سه معنای خورشید و آفتاب و نیز فرشته موکل بر آفتاب است همچنین «خور» نام روز یازدهم هر ماه شمسی است. خور را زمین پست و ریختگاه آب نیز معنا کرده اند و به استناد همین مفاهیم می گویند کویر فعلی ایان روزگاری در یایی بزرگ بوده و «خور» مفهومی است که از روابط میان خاک و آب دریایی باستانی بر جا مانده است. یعنی«خور» در روزگاران باستان در کنار آن دریا است و حالا فقط نام آن بر جا مانده است.

آب وهوا:

بادهای تند و حر کت شن های روان با پوشش گیاهی بسیار فقیر است. پوششش گیاهی این منطقه با توجه به شرایط اقلیمی از نوع استپ بیابانی است که عبارتند از : تاغ ، گز، هنگ، روناس، اسکمبیل ، اشنو، قیچ، ریواس، پر سیاوش، بنه، بادام کوهی، انجیر کوهی ، قدومه، خاشتر، مارچوبه، آویشن ، زیره سیاه، حنظل(هندوانه ابوجهل) اسفند وشیرین بیان که در گویش محلی به مدکی معروف است که اغلب این گونه ها جنبه طبی و صنعتی دارند.

منابع آب خور از سه رشته قنات تأ مین می شود:

1- قنات کلاگو یا کلاغو قنات دهریز و قنات سورو یا غفور آباد.

خاکهای منطقه خور از نوع خاک رس، خاک سرخ بیابانی وخاکهای گچ وآهک دار است بطور کلی آهک ، رس، شن وماسه وشوره عناصر تشکیل دهنده خاک در این محل است.

ابتداي صفحه
جغرافيای اقتصادی

معادن:

بخش خوروبیابانک از لحاظ ذخایر زیرزمینی بسیار غنی است ومعادن مهم این بخش عبارتند از: اورانیم، سرب و روی، بتنونیت، سنگ گچ، نمک، فیروزه، ذغال سنگ، تالک، میکای و انواع سنگهای تزئینی که تعداد زیدی معادن سنگ مرمر در جنوب و غرب این بخش نظیر معدن احرار، فراز معادن و معاذی، حسن سوخته و غیره فعال و استخراج می گردد. سیاحان و جهانگردان متعددی نظیر تاورنیه فرانسوی، دکتر بوزه روسی، آلفوس گابریل اتریشی، ستوان گالیندو، و ژنرال مک کر گور انگلیسی از شهر خور، جندق و روستاهای بیاضه، گرمه، عروسان، مهرجان و آبگرم دیدن کرده و از لابلای سفرنامه های آنها نکات زیادی در مورد جغرافیا و تاریخ اجتماعی و سیاسی این سامان می توان یافت و آنها به توصیف بعضی از قسمتهای این منطقه پرداخته اند.

معدن پتاس خور:

این معدن طرح اکتشاف و تجهیز ذخایر پتاس است که در کیلومتر 40 محور خور – طبس قرار دارد. وسعت «پلایای» این معدن در استان اصفهان هزار کیلومتر مربع است که یک سوم کل ذخایر است. در این معادن حوضچه هایی حفر شده که شورابه ای به حوض ها کشیده می شود و به طور طبیعی 8/0 آن تبخیر می شود و از باقیمانده آن نمک طعام و پتاسیم و اکسید منیزیم از آن استحصال می گردد. وسعت مجموعه حوضچه های آن 21 کیلومترمربع است و انتظار می رود در آینده ای نزدیک آبی که از شورابه های این معادن تبخیر می شود چهره جغرافیایی منطقه را تغییر داده و موجب احیای پوشش گیاهی در آن منطقه گردد.

کشاورزي و دامداري:

شالوده اقتصادی این منطقه را کشاورزی و حرف وابسته به آن، صنایع دستی وخدمات تشکیل می دهد. مهمترین تولیدات کشاورزی این محل در درجه اول خرما سپس گندم وجو، آفتابگردان، زعفران، پنبه، شلغم، چغندر معمولی، ارزن، سبزیجات واز محصولات سر درختی پسته، انار، انجیر، وزیتون قابل ذکر است.تنها محصول خرمای این بخش مازاد بر نیاز است وبه ذکر شهرستان ، مرکز استان ودیگر شهرها صادر می گردد. انواع واقسام خرما در این محل پرورش داده می شود که عبارتند از کرمانی ، پنجه عروس ، خارک، قسب، خدشکن، سم شکن، کلویژن وغبره محل اصلی پرورش خرما روستاهای گرمه، عروسان، بیاضه، مهرجان، وشهر خور است در این منطقه خرمای گرمه از دیگر نقاط مرغوبتر و از شهرت خاصی برخوردار است.
صنعت گردشگري:



صادرات:



جاذبه‌های تاریخی و معماری

1- مساجد

مسجد عرب ها: این مسجد در محله عربها که به محله فاطمی نیز معروف است قرار دارد. این مسجد در سال 1373 باز سازی شده است معماری این مسجد به صورتی گنبدی است که بر روی ستون های راست بنا گردیده است.
مسجد نارو: بنا به گفته اهالی محل، این مسجد قدیمی ترین مسجد منطقه است، اما تاریخ ساخت آن مشخص نیست.


2- خانه‌های تاریخی

مجموعه تاریخی روستای ارديب: اردیب از جمله روستاهای مسیر مهرجان به چوپانان است که در کنار چشم اندازی زیبا، آثاری تاریخی گران بها را در خود حفظ کرده است. در این روستا دیوان خانه اریب که محل زندگی و حکمرانی حاکم منطقه بوده است، خانه مسعود لشکر و یخچالی کهنسال و قبر ذوالفقارخان حاکم سمنان قرار گرفته اند. دیوان خانه با ایوانی دلگشا و گچبری ظریف و زیبا متعلق به دوره قاجار است. این مجموعه در تملک شخصی خانواده ثابتی (آقای فرهنگ و آقای جلال ثابتی) می باشد ولی برای پذیرفتن گردشگری آمادگی کامل دارند.

3- کاروانسراها

اطلاعاتي در دسترس نبوده است.

4- بازارها

اطلاعاتي در دسترس نبوده است.

ابتداي صفحه
5- امامزاده‌ها



6- قلعه‌ها

قلعه جندق: این قلعه چند هزار ساله هنوز هم دارای ساکنینی است که پدرانشان پشت در پشت، هزاران سال در آن زیسته اند. مردم محل می گویند که این قلعه زندان انوشیروان بوده است ولیکن بافت قلعه حکایت از کاربری بهتر و دیگری دارد. شاید در گوشه ای از آن زندان وجود داشته است ولیکن کاربرد اصلی آن سکونت مردم بوده است این قلعه هزار تویی از کوچه ها وخانه هاست. هر کوچه به کوچه هایی منتهی می شود و در هر کوچه چندین خانه هست. خانه ها کوچک ولی کاملند. هر خانه دارای دو اتاق، یک حیاط خلوت، یک چاه و یک محل ویژه برای برای تنور و دستداس است. یغمای جندقی بزرگ ترین شاعر دوران قاجار و معاصر ناصرالدین شاه اهل این محل بوده است. آثاری از خانه او هنوز برجاست.

قلعه بیاذه: قلعه شاه بیاذه دارای قدمتی چند هزار ساله است. ناصر خسرو در سفرنامه خود از آن یاد کرده و مدتی نیز در آن بیتوته کرده است. این قلعه تا چند سال قبل (اواخر دهه هفتاد شمسی) مسکونی بوده است. پیرامون قلعه خندقی عمیق حفر کرده اند که هنوز بر جای است. در گوشه و کنار قلعه هنوز ظروف سفالی که قرن ها مورد استفاده ساکنان آن بوده است، پراکنده اند. قلعه دارای دو طبقه است که فضای درون آن حکایت از کاربرد مسکونی آن دارد اما خندق اطراف آن بیانگر جنبه تداقعی قلعه نیز می باشد.

قلعه گرمه: در مسیری که از جاده مهرجان به چوپانان (یا بالعکس) حرکت کنیم گرمه یکی از مناطق زیبای و دیدنی شهرستان نایین است. در این روستا زیبا قلعه ای استوار و کهن باقی مانده است درجنوب با دروازه ای متواضع به آرامی از تازه وارد استقبال می کند. اما در سمت شمال با دیوارهای بلند و مستحکم عظیم و شگفت انگیز و مهیب از خود به نمایش می نهد. این قلعه احتمالا متعلق به دوره ساسانیان است و همچون تمام قلعه های کاربرد دوگانه ای داشته است یعنی هم مسکونی بوده و هم دژ دفاعی.

قلعه ایراج: ایراج یکی از از روستاهای ییلاقی خور و بیابانک است که در جاده مهرجان – چو پانان قرار دارد. این روستا در دامنه کوهی کم ارتفاع قرار گرفته، بالای کوه قلعه ای کوچک ساخته شده که قدمت بسیاری ندارند و مصالح آن کاملا با قلعه های بیاذه و جندق متفاوت است.

دژ نخلک: این بنا چهار طاقی که شباهت کاملی با چهار طاق های پیش از اسلام دارد در جنوب نخلک واقع شده و وجود آن در این منطقه بیانگر آن است که روزگار پیش از اسلام این منطقه مسکونی بوده و در این محل آتش مقدس نگهداری می شده است.


7- آب انبارها


اطلاعاتي در دسترس نبوده است.

8- حمام‌های تاریخی
بافت شهری


بافت خور: محله های قدیمی خور در کنار نخلستان های این شهر منظره ای است که هرگز از یاد نخواهد رفت. خانه های بافت قدیم خور با خشت و گل ساخته شده اند این خانه ها داراری دیوارهایی بلند، با پشت بام هایی تخت و گنبدی به همراه بادگیرهای زیبا و درهای یک لنگه ای هستند. خانه های قدیمی خور چهار ایوانه اند و ورودی خانه ها به وسیله هشتی به حیاط مربوطه می شود.



بافت روستای بیاذه: این روستا در ده فرسنگی جنوب شرقی خور قرا گرفته است. نام این روستا را به صورت های مختلفی نوشته اند: بیاذه، بیاضه، بیاذق، بیادق. ناصر خسرو نیز آن را «پیاده» نوشته است. این روستا علاوه بر قلعه ای زیبا و مشهور دارای چشم انداز بسیار دل انگیز است بافت روستایی آن با خانه های ایوان دار و ایوان های کنگره ای بافت منحصر به فردی است که در کنار سایر شهرها و روستا های شهرستان نایین مجموعه ای رنگارنگ پدید می آورند.

روستای مهرجان: از دیگر روستاهای قدیمی منطقه خور، مهرجان یا مهرگان است که در گویش محلی مهرگون تلفظ می شود. قدیم ترین سنگ نبشه این روستا مربوط به قرن هشتم و نهم ه.ق است.


ابتداي صفحه
جاذبه‌های فرهنگی – هنری

اطلاعاتي در دسترس نبوده است.

ابتداي صفحه
چشمه‌ها و سدها

چشمه بازیاب: در مسیر مهرجان به چوپانان اندکی دورتر از از جاده اصلی، منطقه بازیاب در دامنه کوهی بلند قرار گرفته است که در آن چشمه‌ای آبی بسیار گوارا قرار دارد. آب این چشمه در میان منطقه کویری خود از شگفتیهاست؛ ولیکن گوارایی آن به معجزه می‌ماند. بر دیواره کوه نیز حفره‌هایی بسیار صعب العبور هست که ظاهرا در قدیم انبار و محل نگاهداری اشیاء و کالاهای خاص بوده است.



1- چشمه کلاته نقی: در فاصله بین خور به عروسان کوره گز قرار دارد و آب آن شیرین است.
2- چشمه آیر کان: آیر در گویش خوری به معنای آتش است و کان یعنی معدن و آیرکان یعنی معدن آتش .وجه تسمیه آن بدرستی معلوم نیست این چسمه اگر چه از دل کویر می جوشد آبی شیرین دارد و زمانی بارانداز کاروانیان بوده است.
3- چشمه لندی: در اطراف عروسان کوره گز، آبش شیرین است چون سنگ بزرگی در کنار چشمه است و خوری ها به سنک برزگ لند می گویند به چشمه لندی معروف است
4- چشمه رسک: در جنوبغربی عروسان
5- چشمه جصّه گران: در کوه های شرق عروسان
6- چشمه حمزه ئو: در مصب شوراب فرخی
7- چشمه تلخ: در یک فرسخی شمال خور
8- چشمه باقری: در صد متری شرق چشمه تلخ
9- شکر آب: در کوه های جنوب خور و بر خلاف نامش آبی تلخ و شور دارد .
10- چک چک: در کوه های جنوب خور است و اندک آبی از سقف غار ریزش می کند .
11- چشمه ایزد آباد: از فراز کوهی به نام گن سوقو می جوشد و در هر ثانیه سه قطر ه آب دارد .
12- چشمه دریا شو: بر فراز قله تین در میان نخلستان خور می باشد و چشمه ای است گوگردی و اهالی خور از آن برای استحمام استفاده می کنند .عقیده بر آن است که این چشمه باعث جذب افراد به دور خود شده است.
13- چشمه قل هو الله: در اطراف چشمه قله تین
14- چشمه تبت: در اطراف چشمه قله تین
15- چشمه آوشکو: در جنوب تپه قله تین
16- چشمه سیر گون: در شمال شرقی تپه قله تین می باشد
17- چشمه جمجمه: در جنوب غرب سیرگون در فاصله بیست متری قرار دارد .


ابتداي صفحه
ريگ جن

ريگ جن گستره اي است از شنزارهاي روان. تا چشم كار مي كند نمك است و ماسه و در بعضي مناطق باتلاق؛ باتلاق هايي كه اگر شناختي از محل آنها نداشته باشيد قطعا گرفتار شده و به جرگه همان آدم هايي مي پيونديد كه گرفتار روح و جن شده اند(!) فرو رفتن در گل و لجن در ريگ جن شايد يكي از خطرناك ترين اتفاقاتي باشد كه ممكن است گريبانگير مسافران، البته مسافران ناوارد شود و آنها را به كام مرگ بكشاند.
سالهاي متمادي هيچ كس جرات آنكه به ريگ جن سفر كند و راز اين كوير اسرارآميز را كشف كند، نداشت، يا اگر حتي جراتش را هم داشت به دليل ناآشنايي با منطقه در راه مي ماند. از آن جمله مي توان به سون هدين، نويسنده كتاب كويرهاي ايران اشاره كرد كه سالهاي زيادي از عمرش را در گوشه و كنار كويرهاي ايران گذراند و كتاب كويرهاي ايران را به رشته تحرير درآورد، اما با تمام تلاش هايش هيچ گاه موفق به ديدن ريگ جن يا بهتر بگويم فتح ريگ جن نشد.
سون هدين در سال 1900 ريگ جن را كشف كرد و بعد از آن هم آلفونز گابريل در سال 1930 از نزديكي آن گذر كرد، اما عبور از آن همچنان براي كويرنوردان به صورت يك رويا باقي ماند تا اينكه بالاخره در سال 1997 طلسم ريگ جن توسط علي پارسا، كويرشناس مقيم آمريكا شكسته شد. او به همراه آقاي ميرانزاده، رئيس پارك ملي كوير وقت با هواپيما بر فراز ريگ جن رفتند تا ثابت كنند كه هيچ چيز شگفتي در ريگ جن وجود ندارد.
علي پارسا در خاطرات خود درباره آشنايي اوليه اش با ريگ جن مي نويسد:
در يكي از سفرهايي كه زمان دانش آموزي به كوير مركزي داشتم، در نقشه اي به ريگ جن برخوردم. نامش اسرارآميز به نظر مي آمد. تصميم گرفتم به آنجا بروم و اين همزمان شد با انقلاب ايران. سالها بعد در 1996 اين رويا با سفر به پارك ملي كوير دوباره به سراغم آمد. من، دوستانم و آقاي ميرانزاده، رئيس پارك ملي كوير تصميم گرفتيم كه از فراز ريگ جن با هواپيما عبور كنيم تا به خودمان ثابت كنيم در مسير، چيز عجيبي نيست. فقط نمك است و ماسه و تپه. نخستين امر شگفتي كه در ريگ جن با آن مواجه شديم، گودالي تازه به وجود آمده بود. داخل گودال يك فضاي آبي ديده مي شد كه آب شور بود. اطراف آن نمك كريستال شده به رنگ سفيد ديده مي شد و اطراف آن به رنگ قهوه اي بود كه مشخص بود در اثر فشار، خاك آن پخش شده است. اما علي پارسا براي اولين بار در نوامبر 1997 با ماشين وارد ريگ جن شد و بعد از آن بسياري از كويرنوردان از ريگ جن گذشتند. البته با تجهيزات كامل؛ و نه گرفتار روح شدند و نه جن زده.
گسترش ريگ جن از شمال شرق به جنوب غرب است. اين منطقه در شمال شرق به كوه گوگرد و منطقه معلمان، از جنوب به انارك، از شرق به ناحيه جندق و از سمت غرب به پارك ملي كوير منتهي مي شود.
بهترين مسير دستيابي به ريگ جن بخش شمال شرق پارك ملي كوير است، يعني جاده سنگفرش ملك آبادكه البته داخل مرز پارك است كه زير نظر سازمان حفاظت محيط زيست اداره مي شود و گرفتن مجوز از سازمان هم كه صبر عيوب مي خواهد و عمر نوح، اگر اين دو را نداريد بهترين مسير براي ورود به ريگ جن جندق است كه دقيقا در نقطه مقابل يعني در بخش شرقي پارك قرار دارد.
از تهران تا جندق حدود۱۷۰كيلومتر راه است، البته قبل از حركت چند نكته بسيار جدي و مهم را مدنظر قرار دهيد. مهمترين مسئله اينكه اگر تا به حال كوير نوردي نكرده ايد و به اصطلاح حرفه اي نيستيد، براي اولين تجربه به هيچ عنوان ريگ جن را برنگزينيد كه در اين صورت رفتنتان با خودتان است و برگشتنتان با خدا، حتي اگر هم حرفه اي هستيد حتما گروهي به اين منطقه سفر كنيد. بهترين وسيله براي سفر به كوير، جيپ هاي سبك وزن است، نقشه را فراموش نكنيد. اگر GPS (وسيله ثبت نقاط جغرافيايي و در واقع يك راهنماي الكترونيك ماهواره اي است) داريد كه چه بهتر و از آنجايي كه سفر به ريگ جن حركتي نوين و بسيار مشكل است و در نتيجه نقشه دقيقي از آن در دسترس نيست، مي توانيد با استفاده از GPS و ثبت نقاط، ميزان دقت نقشه هايتان را چك كنيد. نه تنها براي سفر به ريگ جن كه براي سفر به هر نقطه از كوير كاملا مجهز و بدون كوچكترين كاستي و شك حركت كنيد. براي سفر به ريگ جن حداقل بايد به اندازه دو هفته آب ، بنزين، غذا و وسايل فني ماشين را به همراه داشته باشيد. در ضمن بلد محلي را فراموش نكنيد، محلي ها معمولا آدم هاي كار كشته اي هستند و علاوه بر تعيين مسير، حتي در شرايط سخت، خيلي خوب مي توانند راهنماييتان كنند.
اگر از مسير جندق به طرف ريگ جن مي رويد پس از طي مسيري پر پيچ وخم، وارد يك رودخانه خشك و عريض مي شويد، بعد از عبور از رودخانه تا چشم كار مي كند كوه ها و تپه هاي ماسه اي است. بخشي از منطقه نسبتا مسطح تر است و تپه ها كوچكتر، بنابراين عبور از آن نسبتا آسان به نظر مي رسد ولي با كمي پيشروي با كم شدن ارتفاع به اراضي باتلاقي مي رسيد كه اينجا تقريبا جنوب منطقه است. اصرار براي عبور از اين اراضي باتلاقي بي فايده است بنابراين بهتر است از سمت شمال غربي به حركتتان ادامه دهيد. آخرين كوه هايي كه 2300 متر ارتفاع دارند به بخش شمالي ريگ جن مي رسيد از اينجا كوه دماوند را هم مي توانيد ببينيد. با ادامه اين مسير به پارك ملي كوير مي رسيد، البته بعد از گذر از رودخانه خشك نخجير و پارك ملي كوير ، نقطه پاياني است كه شما را به پاسگاه ملك آباد ورامين و تهران مي رساند و تا اينجا بيش از هزاركيلومتر مسير را در كوير درنورديده ايد.
البته اين مسير يكي از مسيرهاي پيشنهادي است كه تاكنون گروه هاي زيادي از آن عبور كرده اند. اگر شما مسير ديگري را مي پسنديد، مي توانيد با استفاده از نقشه و راهنما، مسير جديدي را تجربه كنيد. اما تمام اين سختي ها و بالا و پايين ها يك طرف و آسمان پرستاره شب هاي ريگ جن هم يكطرف. خوابيدن روي شن هاي روان روي تپه اي بلند و چشم دوختن به آسماني كه حتي يك نقطه سياه ندارد و شهاب سنگ هايي كه هر از گاهي مثل تير فرشتگان حافظ زمين كه شياطين را از نزديك شدن به زمين باز مي دارند، تمام خستگي روزانه و در شن و باتلاق فرورفتن را از تن مي زدايد، بخصوص اگر در كيسه خواب باشي و همانطور كه به آسمان چشم دوخته اي، بخوابي.

ابتداي صفحه
مبانی مردم شناسی

دین و مذهب، نژاد، قومیت
مردم خور مسلمان و شیعه اثنی عشری هستند.
زبان و گویش محلی:

روستاهاي خور، فرخي، گرمه و ايراج گويش محلي دارند و در ديگر روستاهاي منطقه نيز مي توان واژه ها و اصطلاحاتي يافت. اگر چه گويش روستا هاي ياد شده، همانند ميناميد.
درسال 1339 شمسي «مورگن استرينه» زبان شناس نروژي و پرفسور «ژرژدار» استاد زبان شناسي سويسي به همراهي يک هيات ايراني که دکتر بهرام فره وشي استاد ادبيات باستاني دانشگاه تهران نيز همراه ايشان به خور سفر کردند. نتيجه تحقيقات اين گروه منتشر نشده است ولي دکتر بهرام فره وشي کتابي با عنوان «واژه نامه خوري» (ه.ش 1355) منتشر کرده اند. اين کتاب از انتشارات مرکز مردم شناسي است و هر چند نواقصي دارد ولي پژوهشي بسيار ارزنده مي باشد.
به نظر دکتر فره وشي، گويش خوري با ويژگي هاي خود با گويش ناييني و شهرک هاي پيرامون کاشان و اصفهان بستگي دارد و خود جزء گويش هاي مرکزي ايران است... و برخي از واژگان آن به صورت دوران هخامنشي باقي مانده است. بررسي اين گويش ها چه بسيار نکات تاريک زبان شناسي ايراني را روشن ميسازد و مشکلات زبان شناسي تطبيقي ايراني و ريشه شناسي زبان فارسي را آسان مي سازد.
لباس‌ها و پوشش‌ها و آرایه‌های محلی:
غذاهای بومی، میوه‌ها، شیرینی‌ها و ترشی و تنقلات محلی:

مشاهير

مشاهير خور و بيابانك

از مشاهیر بخش می توان به یغمای جندقی توانا و بزرگترین شاعر و سراینده قرن سیزدهم هجری قمری اشاره کرد که تسلط کامل به انواع شعر اعم از قصیده، غزل، دوبیتی و رباعیات داشته است. مهمترین ویژگیهای یغما دوری از مدیحه سرائی است. بقیه مشاهیر این منطقه عبارتند از استاد حبیب یغمائی، اسماعیل هنر جندقی، میزا احمد صفائی و میزا محمد حسن کیوان(عماد الشعراء)
سلام خدمت همه ی عزیزان
من دوباره اومدم...تازه تر از همیشه...
بازم در خدمتتونمKhansariha (214)

۱۱-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۰۶ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول
 سپاس شده توسط ta.soltani

برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید


پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان