تبليغات
تبلیغات در دانشجو کلوب محک :: موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان ::
جستجوگر انجمن.براي جستجوي مطالب دانشجو کلوپ مي توانيد استفاده کنيد 
برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

جمع آوری فاضلاب

نویسنده پیام
  • ♔ αϻἰг κнаη ♔
    آفلاین
  • مدیرکل  سایت
    *******
  • ارسال‌ها: 16,105
  • تاریخ عضویت: تير ۱۳۹۰
  • اعتبار: 1090
  • تحصیلات:زیر دیپلم
  • علایق:مبارزه
  • محل سکونت:ایران زمین
  • سپاس ها 34951
    سپاس شده 49155 بار در 13535 ارسال
  • امتیاز کاربر: 551,587$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #1
جمع آوری فاضلاب
تصفیه اولیه:
تصفیه اولیه فاضلاب شامل حذف مواد جامد معلق از فاضلاب و یا آماده سازی فاضلاب جهت ورود به قسمت تصفیه ثانویه می باشد. بخش ها مختلف تصفیه اولیه عبارتند از :
1- آشغالگیری،
2- ته نشینی،
3- شناورسازی،
4- خنثی سازی و متعادلسازی.


آشغالگیری به منظور حذف مواد جامد در اندازه های مختلف بکار می رود. ابعاد مجرای شبکه آشغالگیری بسته به کاربرد متفاوت می باشد. عمل تمیز کردن شبکه آشغالگیر می تواند بصورت دستی و یا مکانیکی انجام شود. آشغالگیرها به دو دسته شبکه بندی ریز و شبکه بندی درشت تقسیم می شوند و وظیفه محافظت پمپ ها و سایر تجهیزات تصفیه خانه در مقابل مواد جامد شناور در فاضلاب را بر عهده دارند.
ته نشینی به منظور جداسازی ذرات شناور در فاضلاب با استفاده از اختلاف چگالی میان ذرات با جریان فاضلاب بکار می رود. ته نشینی در یک و یا چند بخش از تصفیه خانه از قبیل :1- مخازن دانه گیری2- ته نشینی اولیه که قبل از تصفیه بیولوژیک قرار دارد و مواد جامد را جدا می سازد 3- ته نشینی ثانویه که بعد از تصفیه بیولوژیکی قرار داشته و لجن بیولوژیک تولید شده را از فاضلاب جدا می سازد٬ استفاده می شود.
شناورسازی به منظور جداسازی ذرات با چگالی پایین از فاضلاب بکار می رود. عمل جداسازی از طریق واردکردن حبابهای هوا به داخل فاز مایع انجام می شود. فاز مایع تحت فشاری بین 2 تا 4 اتمسفر قرار گرفته و سپس هوا تا حد اشباع در آن حل می شود. در ادامه فشار این محلول از طریق عبور از یک شیرفشارشکن به حد فشار اتمسفر می رسد. در نتیجه مقداری از هوای محلول تمایل به جدا شدن از فاز مایع پیدا می کند. ذرات جامد و یا مایع توسط هوای جدا شونده از فاز مایع به سطح مایع آمده و بر روی آن شناور می شوند.
خنثی سازی در برخی از قسمتهای تصفیه خانه کاربرد دارد. از جمله: 1- قبل از تخلیه آب تصفیه شده به محیط زیست. چراکه حیات موجودات آبزی به شدت نسبت به تغییرات هرچند ناچیز pH محیط از عدد 7 به شدت وابسته است. 2- قبل از شروع تصفیه بیولوژیک. برای انجام عمل تصفیه بیولوژیک pH محیط بین 6.5 تا 8.5 نگه داشته می شود تا حیات بیولوژیکی محتویات فاضلاب را تضمین نماید. عمل خنثی سازی را با افزودن اسید یا باز به جریان قلیایی یا اسیدی فاضلاب می توان انجام داد.

آشغالگیر
آشغالگیری که اولین واحد تصفیه خانه های رایج می باشد، عمل حذف آشغالهای با اندازه نسبتا بزرگ از فاضلاب عبوری را انجام می دهد که منبع مهمی برای میزان BOD فاضلاب محسوب شده و نیز امکان آسیبب رسانی به تجهیزات مکانیکی تصفیه خانه را دارند. آشغالگیرها معمولا از میله های با جنس استیل که بصورت موازی کنار هم قرار می گیرند تشکیل شده و تمیز کردن آنها بصورت دستی و یا مکانیکی انجام می شود.

آشغالگیر مکانیکی
در آشغالگیرهای مکانیکی، شبکه آشغالگیر توسط یک بازوی مکانیکی که از یک سوییچ در بالادست آشغالگیر فرمان می گیرد، تمیز می شود.
برخی ویژگیهای آشغالگیرهای مکانیکی عبارتند از :

•حداقل مقاومت در برابر جریان آب و کمک به استفاده موثرتر از کانال
• نگهداری و تعمیر آسان آشغالگیر



آشغالگیر دستی
آشغالگیرهای دستی شامل دو نوع شبکه ریز و شبکه درشت می باشد.
آشغالگیرهای شبکه درشت، ذرات بزرگ جامد را از فاضلاب حذف می کند.
آشغالگیرهای شبکه ریز، نوعا برای حذف موادی بکار می روند که ممکن است در ادامه روند تصفیه مشکلات نگهداری و عملکردی ایجاد کند.

تصفیه ی ثانویه (تصفیه ی بیولوژیکی(
عبارت تصفیه ثانویه به تمامی فرایندهای تصفیه بیولوژیکی انجام شده در تصفیه خانه اعم از هوازی و غیرهوازی اطلاق می شود. روشهای رایج در تصفیه ثانویه فاضلاب عبارتند از:
1- روش لجن فعال،
2- هوادهی ممتد،
3- لاگونهای هوادهی،
4- استخرهای متعادلسازی،
5- تصفیه بی هوازی،
عبارت تصفیه ثانویه به تمامی فرایندهای تصفیه بیولوژیکی انجام شده در تصفیه خانه اعم از هوازی و غیرهوازی اطلاق می شود. روشهای رایج در تصفیه ثانویه فاضلاب عبارتند از:
1- روش لجن فعال،
2- هوادهی ممتد،
3- لاگونهای هوادهی،
4- استخرهای متعادلسازی،
5- تصفیه بی هوازی،
روش لجن فعال بصورت یک فرایند پیوسته و با بازگشت مجدد لجن بیولوژیک شناخته می شود. سیستم لجن فعال از سه بخش اصلی تشکیل یافته است.
1- یک راکتور که در آن میکروارگانیسم های موجود در فاضلاب بصورت معلق و در معرض هوادهی قرار دارند.
2- جداسازی فاز جامد از مایع که معمولا در یک تانک جداسازی انجام می شود.
3- یک سیستم برگشتی برای بازگرداندن مواد جامد جدا شده از فاز مایع در تانک جداسازی به راکتور. ویژگی مهم روش لجن فعال شکل گیری مواد جامد لخته شده و قابل ته نشینی است که این مواد در تانکهای ته نشینی از فاضلاب جدا می شوند.
هوادهی ممتد (Extended) شبیه روش لجن فعال متعارف بوده اما از جهاتی با آن متفاوت است. ایده اصلی در این روش که آنرا از روش لجن فعال متعارف متمایز می کند، به حداقل رساندن میزان لجن اضافی تولید شده می باشد. این امر از طریق افزایش زمان ماند تامین می شود. بنابراین حجم راکتورها در این روش از حجم راکتورهای لازم برای روش لجن فعال بزرگتر است.
لاگونهای هوادهی حوضهایی با عمق 1.5 تا 4.5 متر هستند که در آنها اکسیژن دهی به کمک واحدهای هوادهی انجام می شود. جریان در لاگنهای هوادهی بصورت یکطرفه بوده و لجن دوباره به آن بازنمی گردد.
استخرهای متعادلسازی از هیچ تجهیزی جهت هوادهی استفاده نمی کنند. اکسیژن مورد نیاز این استخرها از طریق هوای عبوری از سطح فاضلاب و نیز جلبکها که با انجام عمل سنتز اکسیژن تولید می کنند، تامین می شود. استفاده از این روش زمانی امکان پذیر است که مساحت زیاد زمین با قیمت پایین در دسترس بوده و کیفیت مطلوب پساب تصفیه شده چندان بالا نباشد.
تصفیه بی هوازی علاوه بر تصفیه فاضلاب در هضم لجن نیز بکار می رود. این فرایند شامل دومرحله است:
1- تخمیر اسید،
2- تخمیر متان. در مرحله تخمیر اسید، مواد آلی به اسیدهای آلی و عمدتا اسید استیک می شکنند. در مرحله تخمیر متان، میکروارگانیسمهای متان اسیدهای آلی را به متان، دی اکسیدکربن و یک اسید با زنجیره کربن کوتاهتر تبدیل می کنند.
روش تصفیه بی هوازی به دلیل اینکه از هیچ تجهیزی استفاده نمی کند، روشی ارزان است. از طرف دیگر زمان ماند مورد نیاز آن در مقایسه روشهای هوازی بسیار بیشتر است. بوی بد حاصل از فرایند بی هوازی، که عمدتا ناشی از تولید H2S می باشد، سبب شده تا استفاده از این روش بخصوص در مناطق شهری با محدودیت مواجه شود .
جمع آوري و دفع فاضلاب
آشنايي با سپتینک تانک
به طور کلي تصفيه فاضلاب در انباره هاي تعفن به طور ناقص انجام مي گيردو آنهم براي جمعيتي محدود. اين تصفيه ناقص تنها موجب مي شود که دفع فاضلاب به زمين آسانتر انجام گرفته و دفع آن به منابع طبيعي در روي زمين زيان کمتري را به محيط زيست وارد سازد ولي در هر صورت داراي معايب يک تصفيه ناقص مي باشد. سپتيک تانک از نظر کار خود نيز داراي اين عيب است که قسمتي از مواد ته نشين شده در کف انبار به علت تعفن و توليد گازها همراه اين گاز به سطح فاضلاب در انباره آمده و موجب اختلال در کار سپتيک تانک مي شود. همچنين ممکن است اين مواد همراه فاضلاب بيرون آيد.








از جمله مشکلاتي که در جمع آوري فاضلاب خام در سطح روستاها وجود دارد عدم جريان کافي فاضلاب در لوله ها مي باشد. اين مسأله باعث مي شود سرعت کافي در لوله ها بوجود نيامده و به علت کم بودن سرعت، مواد معلق در لوله رسوب و سيستم از کار بيفتد. پيرو همين نقطه ضعف سيستم هاي جمع آوري فاضلاب متداول بوده که تصميم به جمع آوري فاضلاب ته نشين شده از مخازن سپتيک گرديد. پساب خروجي از مخزن که مواد معلق خود را در مخزن از دست داده است قادر خواهد بود با سرعت و شيب کمتري بدون مشکل در فاضلابروها جريان يابد.

قابل توجه است که فاضلابروي ساختمان که عمل جمع آوري فاضلاب توليدي و انتقال آن را تا مخزن سپتيک عهده دار است بر اساس فاضلابروهاي متداول طراحي مي شوند بنابراين لازم است که به مسأله حداقل سرعت و شيب در اين فاضلابروها دقت شود. در صورتي که بتوان به حل اين مسأله فائق شد و از طرفي بتوان موقعيت مخزن را طوري انتخاب نمود که چند خانه را با هم سرويس دهد مي توان فاضلاب چند خانه را جمع آوري و به مخزن سپتيک انتقال داد.

در مناطق روستايي مطرح است مي توان استفاده از مخزن سپتيك را نام برد. مخزن سپتيك براي مناطقي كه جنس زمين غير قابل نفوذ باشد و نتوان از چاههاي جاذب سود جست و براي منازل و مؤسساتي كه در نواحي روستايي و يا دور از دسترس شبكه هاي جمع آوري فاضلاب قرار دارند، مي تواند يك روش قابل قبول تصفيه فاضلاب باشد.

مخزن سپتيك در واقع يك مخزن ته نشيني كوچك مي باشد كه به دليل زمان ماند طولاني، فاضلاب در آن تحت اثر باكتريهاي غير هوازي به حالت معلق در مي آيد. سرپوشيده نمودن آن به منظور جلوگيري از مزاحمت بوي نامطبوع مي باشد.نظر به اهميتي كه مخزن سپتيك در كاهش آلودگي و مواد آلي فاضلاب دارد، اغلب به عنوان يك راه حل موقت دفع فاضلاب بكار مي رود. در اين روش كليه فاضلاب منزل بوسيله فاضلاب رو ساختمان وارد مخزن مي گردد. فعل و انفعالاتي كه در مخزن سپتيك صورت مي گيرد عبارتست از پالايش ابتدايي فاضلاب كه همان ته نشيني است، حتماً موادي كه در مخزن ته نشين و يا رونشين مي شوند مراحلي از تصفيه را مي گذرانند كه درباره آن نيز مختصري گفتگو خواهد شد.

مخزن به نحوي طرح مي شود كه فاضلاب ورودي به آن تقريباً‌بين يك تا سه روز باقي مي ماند در مدت مذكور مواد معلق بالنصبه سنگين فاضلاب به صورت لجن در كف مخزن ته نشين شده و بيشتر مواد معلق سبك و از جمله روغن و چربي به تدريج به شكل كف غليظي در سطح مايع شناور مي گردد. وقتي كه مقدار فاضلاب وارد مخزن مي شود به اندازه هم حجم آن پساب از لوله خروجي دفع مي شود. لجن ته نشين شده در كف مخزن در اثر فعاليت باكتريهاي غير هوازي تجزيه گرديده ايجاد گاز مي نمايد. نتيجه فعل و انفعالات مزبور، كاهش قابل ملاحظه حجم لجن مي باشد و به همين دليل معمولاً تخليه لجن مخزن هر 2 تا 4 سال يكبار بر حسب زمان ماند اوليه ضرورت مي يابد. در پساب مخزني كه صحيح طرح و اجرا شده است مواد معلق و تيرگي كمي وجود خواهد داشت معذالك هنوز كاملاً‌ صاف نيست و بوي مخصوص فاضلاب مي دهد. بعلاوه پساب مزبور احتمالاً از نظر بهداشت به علت در برداشتن باكتريهاي بيماري زا، كيست و تخم كرمهايي كه كاملاً‌ از بين نرفته اند مخاطره انگيز مي باشد.



همزمان و متناوب با تجزيه لجن در مخزن گاز توليد مي شود كه به صورت حبابهاي ريز به سوي سطح مايع صعود مي نمايد. گازهاي مزبور در حين برخورد به فاضلاب وارده مولكولهاي آن را با موجودات ريز كه عامل اصلي عمليات تجزيه اند جذب مي كنند. ذرات مزبور در سطح مايع تجمع يافته و به تدريج آن را سنگين و ضخيم مي كند تا آنجه كه كف مذكور در اثر افزايش وزن اندكي ريز سطح مايع قرار مي گيرد. گسترش لايه هاي شناور گاهي به ميزاني است كه سطح زيرين آن حتي تا درون فاضلابروي اصلي نيز ادامه مي يابد. پيدايش اين وضع معمولاً همزمان با افزايش لجن در كف مخزن است و نتيجتاً گذرگاه فاضلاب در داخل مخزن آنقدر كوچك مي شود كه فرصت كافي براي ته نشين شدن مواد معلق فاضلاب تازه تخليه شده باقي نمي ماند و در نتيجه در پساب مخزن مقدار قابل توجهي مواد شناور مشاهده خواهد شد. اشكال مزبور را مي توان با تخليه و تنظيف منظم مخزن مرتفع كرد.

از طرف ديگر صعود حبابهاي گاز در درون مايع مخزن تا حدودي سير طبيعي ته نشيني مواد جامد را مختل مي كند. راه حل اين مشكل ساختمان يك مخزن دو انباره است. به اين ترتيب كه مواد معلق سبك كه از انباره اول خارج مي شوند با شرايط مساعدتري در محيط آرام انباره دوم ته نشين مي شوند. اين كار به خصوص در مواقعي كه حجم لجن ته نشين شده زياد و تجزيه بي هوازي سريعاً در حال گسترش است، بسيار موثر مي باشد. لجن انباره دوم معمولاً‌ يكنواخت تر و كف متشكله در آن كمتر از انباره اول است. مواد معلق، پساب چنين دستگاهي نيز كمتر از دستگاه يك مخزنه است.


شناورسازي با هوا (Air Flotation)
در اين روش، جداسازي از طريق وارد كردن حبابهاي ريز گاز(معمولاً هوا) به داخل فاز مايع صورت مي پذيرد. حبابهاي هوا به ذرات جامد
مي چسبند و نيروي شناوري مجموعه ذره و حبابهاي گاز بقدري زيادي است كه سبب صعود ذره به سطح مي شود. بدين ترتيب مي توان ذراتي را كه چگالي آنها از مايع بيشتر است، به صعود به سطح واداشت. صعود ذرات با چگالي كمتر از مايع(مانند روغن محلول در آب) را نيز مي توان با اين عمل تسهيل كرد.
استفاده از حبابهاي گاز يا هوا به منظور جداسازي ذرات معدني و نيز در تصفيه پسابهاي حاوي روغن بطور گسترده اي رايج است. بطور كلي فرآيند شناورسازي از چهار مرحله اساسي تشكيل مي شود:
1- توليد حباب (Bubble) در پساب روغني.
2- برخورد بين حبابهاي گاز و قطرات روغن شناور در آب.
3- چسبيدن ذرات روغن به حبابهاي گاز
4- صعود مجموعه هوا- روغن به سطح آب يعني جايي كه روغن(و نيز ذرات جامد معلق همراه آن) جمع آوري مي شود.

شناورسازي با هواي محلول(Dissolved Air Flotation)
واحد شناورسازي با هواي محلول معمولاً بعد از يك واحد API ياCPI قرار دارد و به وسيله مواد شيميايي(پليمرها و مواد منعقد كننده) و شناورسازي، روغنهاي امولسيوني را مي زدايد.
يك سيستم DAF بطور معمول داراي قسمتهاي زير است:
پمپ فشار، سيستم تزريق هوا، مخزن اشباع سازي، رگولاتور فشار(شير فشارشكن) و مخزن شناورسازي (داراي پخش كننده جريان ورودي). در سيستم DAF براي اشباع سازي پساب از هوا آنرا تحت فشار قرار مي دهند. تحت فشار قرار دادن پساب به سه روش صورت مي گيرد:
- تحت فشار قرار دادن كل جريان: در اين سيستم تمام پساب خام ورودي تحت فشار قرار گرفته و از هوا اشباع مي شود. در اين طرز عمل نسبت به دو روش ديگر بيشترين مقدار هوا حل مي شود و نتيجه آن بيشترين احتمال اتصال مناسب بين ذرات و حبابهاي هواست. اما در اثر اين عمل بدليل نياز به سيستمهاي اشباع سازي بزرگتر، احتمال شكستن لخته ها، در اثر عملكرد پمپ و همچنين هنگام كاهش فشار بيشتر مي شود.
- تحت فشار قرار دادن قسمتي از جريان: در اين سيستم قسمتي از پساب خام ورودي به طرف سيستم تحت فشار منحرف مي شود. از مزاياي اصلي اين سيستم مي توان كاهش دادن بهاي پمپاژ، ظرفيت بيشتر سيستم در حمل جريان لخته سازي و كاهش شكستن لخته ها را نام برد. عيب رايج اين سيستم و سيستم اول، قيچي شدن لخته ها و يا امولسيوني شدن روغن در هنگامي است كه جريان ورودي دچار كاهش فشار مي شود. در فشارهاي يكسان، مقدار هواي حل شده در اين سيستم نسبت به تحت فشار قرار دادن كل جريان بدليل شدت جريان كمتر پساب كمتر است.
- تحت فشار قرار دادن جريان برگشتي: در اين سيستم20 تا50 درصد پساب تصفيه شده به سيستم تحت فشار برگردانده مي شود. بنابراين از شكسته شدن لخته ها و يا امولسيون مجدد روغن در جريان ورودي اجتناب مي شود. اگر نخواهيم كه بار هيدروليكي(براساس شدت جريان ورودي) تغيير كند، بدليل اضافه شدن جريان برگشتي به كل جريان مجبور به بكارگيري بستر شناورسازي بزرگتري هستيم.

منبع :
1- پایگاه علوم و تحقیقات صنعت تآسیسات
2- سایت http://www.ast.co.ir

مطالب مشابه ...


جمع آوری فاضلاب

۶-۱۰-۱۳۹۰ ۰۸:۱۵ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول

برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید


مطالب مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  [مقاله] تصفيه مصنوعي فاضلاب ♔ αϻἰг κнаη ♔ 0 157 ۷-۷-۱۳۹۱ ۰۴:۴۱ عصر
آخرین ارسال: ♔ αϻἰг κнаη ♔
  فن آوری اطلاعات و ارتباطات چيست ؟ ♔ αϻἰг κнаη ♔ 0 131 ۱۸-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۵۲ عصر
آخرین ارسال: ♔ αϻἰг κнаη ♔

پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان