تبليغات
تبلیغات در دانشجو کلوب محک :: موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان ::
جستجوگر انجمن.براي جستجوي مطالب دانشجو کلوپ مي توانيد استفاده کنيد 
برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

تنظیم PH در آکواریم های آب شیرین

نویسنده پیام
  • senior engineer
    آفلاین
  • مدیرکل  سایت
    *******
  • ارسال‌ها: 16,405
  • تاریخ عضویت: مرداد ۱۳۹۰
  • اعتبار: 587
  • تحصیلات:لیسانس
  • علایق:نگاه کردن توی چشم...
  • محل سکونت:خونمون
  • سپاس ها 40812
    سپاس شده 37095 بار در 12451 ارسال
  • امتیاز کاربر: 1,035,949$
  • حالت من:حالت من
ارسال: #1
تنظیم PH در آکواریم های آب شیرین
تنظیم PH در آکواریم های آب شیرین:
ترجمه ای است از یک مقاله که توسط Mark Lehr نوشته شده است :
یکی از مشکلات عمومی و اصلی آکواریم داران نگهداری و حفظ PH در یک میزان ثابت است. خیلی از افراد متوجه اهمیت نقش PH و فاکتورهایی که بر روی آن تأثیر می گذارند، نیستند. زمانیکه PH را در نظر می گیریم، بیشتر از اینکه هدف خود را، حفظ کردن یک PH ثابت فرض کنیم، باید سعی کنیم هدف ما متعادل نگاه داشتن آن باشد. اگر چه ممکن است PH=7 بهترین و مطلوبترین PH برای ماهیان باشد ولی در هر مقداری بین 6/6 و 8/7 ماهی ها می توانند به زندگی عادی خود ادامه بدهند. ما به عنوان آکواریم دار باید از اتفاقاتی که موجب تغییرات ناگهانی PH می شود، جلوگیری نماییم.
خاصیت تغییر پذیری PH آب می تواند بوسیله ظرفیت بافرینگ شناخته شود. شما می توانید ظرفیت سیستم بافرینگ خود را با اندازه گیری میزان سختی آب بدست آورید. میزان سختی بین 4-6 یا کمی بالاتر معمولا برای نگه داشتن سیستم بافری و به تبع آن نگهداری یک PH ثابت کافی می باشد. وقتی که سختی آب آکواریم شما زیر 4 باشد، به این معنی است که سیستم بافرینگ کافی نیست و احتمال سقوط PH وجود دارد. وقتی که میزان PH بالاست سختی آب را بین 6 تا 12 فرض می کنیم. اکثر آکواریم داران میزان کربنات را برای تنظیم درجه سختی انتخاب می کنند که میزان کربنات کلسیم در آب می باشد. این تست همچنین برای نگهداری و تنظیم یک سیستم بافری مناسب، مؤثر است که برای آن اندازه گیری یکی از مقادیر سختی کل و یا سختی کربنات لازم است، ولی اینکه هر دو را مستقلاً اندازه گیری کنیم نیاز نیست. خوشبختانه آکواریم شما معمولاً دارای منبعی طبیعی از کانی های نامحلولی است که یک سیستم بافری تشکیل می دهند و PH را در حد مطلوب حفظ می کنند. تمام این کانی های نامحلول روی هم سختی تام آب آکواریم شما را می سازند. شما نیاز دارید که تست سختی تام را انجام دهید
ایجاد چرخه آکواریم، بدون نیاز به ماهی:



متن مقاله :
وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به پروسه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت - به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند. از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد!!!
در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم، به این تشخیص رسیده ایم که تنها عامل لازم برای انجام شدن چرخه ابتدایی، مواد دفعی ماهی ها نیست، بلکه خود آمونیاک است


پرورش گورامی-طرز تهیه آنفوزئرها و فیتوپلانکتنها-
تمام گوارامیها برای تکثیر و پرورش شرایط یکسان و مساوی ای دارن . اگه بتونید یک نوع اون رو با موفقیت تکثیر کنید از بقیه گونه های دیگه هم براحتی می تونید تخمگیری کنید ! ترتیب و رعایت انجام کارهای لازم برای تکثیر گوارامیها دارای اهمیت زیادیه . چنانچه بموقع آن کارها انجام نگیرد نتیجه تکثیر خراب خواهد شد. باید همزمان با آماده ساختن ماهیهای مولد برای انجام تخمریزی پیش بینی لازم را برای تهیه غذای لاروهای گوارامیها صورت بگیرد و از قبل اقدامات لازم را انجام داد و برای آنها غذا تهیه کرد. لاروهای گوارامی در ابتدا خیلی ریز هستند و غذای خیلی ریزتری احتیاج دارند. معمولا نوزادان میگو را تا یکهفته بعد از شنای آزاد نمی توانند صید کنند و بخورند زیرا برایشان بزرگ است و اگر بی غذا بمانند تمام آنها تلف خواهند شد. بنابراین باید موجودات زنده خیلی ریزتری را مانند انفوزئرها و فیتوپلانکتنها را تولید کرد. تا لاروهای گوارامی بعد از آنکه کیسه زرده زیر شکمشان را جذب کردند و دارای شنا آزاد شدند، بتوانند آنها را بعنوان اولین غذا استفاده نمایند.
طرز تهیه آنفوزئرها و فیتوپلانکتنها:
ابتدا ظرفی را آب کنید و در مکانی قرار دهید که نور مستقیم آفتاب به آن بتابد. برای تولید فیتوپلانکتنها و تک سلولیهای گیاهی مقداری برگ کاهو را داخل ظرف قرار دهید. برای تولید انفوزئرها بهتر است مقداری کاه گندم را داخل ظرف قرار دهید. بعد از گذشت یکهفته داخل آب موجودات ره بینی و خیلی ریزی تولید شده اند که غذای لاروهای گوارامی در مرحله اولیه زندگی شان خواهد بود.
مقاله بدون عکس
ماهي هاي صيد شده در دو محل دست‌ ساز? كه آن را ويويروس مي‌خوانند در تفه? نگاه ميدارند (در عكس بالا). آنها ماهي هايي را كه شكار كرده‌اند در محفظه‌هاي شناوري به نام ويويروس محبوس ميكنند . ويويروس ها محفظه هايي هستند با سوراخ هايي در آن كه سبب مي‌گردند تا آب تازه در درون محفطه جريان داشته باشد . ويويروس ها 3 متر طول و2 متر عرض ?و 2 متر ارتفاع دارند كه بين يك سري الوار هايي هستند كه باعث مي‌شود هميشه 30 سانتي متر از آن‌ها بالاي آب بماند. هر كدام از اين قفس ها مي توانند تا 1000 ديسكاس را در خود جاي دهند.ويويروس هاي بزرگ مي توانند تا 20 قفس را با هم نگاه دارند كه به وسيله ي كنده هاي چوبي متفاوتي نگاه داشته مي‌شوند كه عرضشان به 4 متر و طولشان گاه به 30 متر ميرسد و توانايي نگاه داري از 16000 ديسكاس را دارند.سپس در مدت يك روز و نيم يا دو روز ماهي هاي زيبا و خوب جدا ميگردند و آنها را در داخل ويويروس هايي كه? به وسيله‌ي طناب به قايق متصل هستند تا محل انتقال به جاهاي ديگر مي‌برند. اين مرحله مي‌تواند به علت سرعت پاييني كه آن ها با آن حركت مي‌كنند هفته ها طول بكشد .ماهيگير با افتخار صيدش را به دوست ما اريك هاستينگ نشان ميدهد هر صيد تا 100 ديسكاس مي‌رسد.ماهی گیر محلی میگوید که تعداد ماهی های نه تنها پایین نیانده بلکه بالا هم رفته . البته این گفته که آمازون پر از ماهی است ، به طور قطع درست نیست .یدیسکاس های انتخابی در یک "ويويروس از پروس " به وسیله ی اریک هاستینگ
دیسکاس های انتخابی در یک "ويويروس از تفه " به وسیله ی اریک هاستینگ
دیسکاس های انتخابی در یک "ويويروس از آنوری " به وسیله ی اریک هاستینگ
قايق هاي ماهيگيران در حال حمل محفظه ي ديسكاس ها ...
آماده سازي? سفارش ها به طور روزانه ...
در شب ماهي ها توسط افراد مخصوصي بسته بندي مي‌شوند ...
اين ماهي ها آماده ي انتقال هستند در ديسكاس هاستينگ ...
شکار ديسکاس وحشی - ۱:
در جنگل آمازوني باران ( بهترين محل براي يافتن ديسكاس ) مردم محلي از دو روش براي صيد ديسكاس بهره مي‌گيرند .
بخش كوچك صيد از به دام انداختن ماهي هايي كه در بين ريشه ها و شاخه هاي زير آب مخفي مي شوند ?حاصل مي‌شود( با ترساندن آنها با نور فلاش و به وسيله‌ي يك تور گرد كه به يك دسته چوبي بلند متصل است ).
ولي بخش اعظم صيد در محل هاي مصنوعي انجام مي‌شود كه به وسيله‌ي صيادان ايجاد ميشود.
چند هفته قبل از آغاز صيد آن‌ها 4 تكه چوب را در كنار رودخانه در زمين فرو مي‌كنند و مابين چوب هاي الوار مانند شاخه‌ي درختان را در كف زمين مي‌كارند. در عكس زير شما مي‌توانيد اين محل مصنوعي دست‌ ساز را ببينيد .?چند هفته بعد ماهيگيران با قايق هاي كوچكشان از راه ميرسند در حالي كه با به آب انداختن تورهاي ماهيگيريشان محل هايي را كه ايجاد كرده اند را محاصره مي‌كنند.ماهي هايي كه طي اين مانور ?به دنبال سرپناهي امن مي‌گردند بدون هيچ راه گريزي محاصره مي‌شوند . پس از اينكه منطقه‌ي مورد نظر كاملا بسته شد و هيچ راهي براي فرار ماهي‌ها باقي نماند آن‌ها چوبهاي فروبرده در زمين را در مي‌آورند.سپس شاخه ها هم جمع آوري مي‌شوند .و بعد از همه‌ي اين مراحل آن‌ها تور را مي‌بندند و آن را در قايق مي‌گذارند.در هنگام كشيدن تور به سوي قايق دايره‌ي بالاي تور كوچك و كوچك‌ تر ميشود.ماهي هاي صيد شده جمع آوري ميشوند و جدا مي‌گردند.
تولید مثل:
وقتی دیسکاس هایتان همدیگر را برمیگزینند ( جفت میخورند)، آنها احتمالا آماده ی تولید مثل هستند ...

1.آنها را در یک تانک جدا گذاشته اید . اگر واقعا جفت باشند کار خوبی کرده اید.

2. در تولید مثل دیسکاس ها آب اسیدی را ترجیح میدهند.

3. آنها یک گوشه ی مناسب مورد پسند خود را برمیگزینند، آن را تمیز میکنند. آنها را به حال خود رها کنید ... آنها کار خود را انجام میدهند و سرانجام تخم میریزند.

4. روش نرمال تخم ریزی به این گونه است که ماهی ماده تخم ها را میریزد و به دنبال او ماهی نر آنها را بارور میکند.

5. هر کدام به نوبت مواظب تخم هایشان هستند .

6.بعد از 4-5 روز می بینید که تخم ها تیره تر میشوند . آنها لاروها هستند.

7. لاروها را میبینید که تکان میخورند.

8. هنگامی که لارو ها می افتند، والدین به آنها کمک میکنند و آنها را به جای اولیه بازمیگردانند.

9. برای یک هفته لاروها شروع به شنا میکنند و به بدن پدرومادر خود میچسبند.

10. والدین از آنها مراقبت میکنند.

11. اولین غذایی که به بچه ها میدهید، آرتمیا است (بچه میگوی شور)

12. سپس با کرم و دافنی ادامه دهید .

13. وقتی آنها یک ماهه شدند میتوانید به آنها غذا بدهید.
(ماهی برگر : http://www.clcdiscus.com/DiscusFeed.html)
اطلاعات اضافی :

1.تخم زیخن ولی تولید مثل نه

2. ممکن است هردو ماده باشند.

3.آنها به نوبت تخم میریزند.

4.تخم ها بارور نشده اند.
5. یک نر را که راجب به آن مطمئن هستید برگزینید و آنها را به طور موقت جفت بیندازید.
6 .سپس جنسیت آنها را تایید کنید.
7. اگر آنها جفت هستند
8. بعد از تخم ریزی محلول ضد قارچ (Anti-fungus) را بیفزایید.
9. از یک تور برای پوشاندن آنها استفاده کنید.
10. اگر تخم ها دوباره سفید شدند، آنها را جدا کنید. بگذارید ماهی نر استراحت کنند.
11. البته دما مهم است. هرچه سرما بیشتر باشد احتمال به بار نشینی تخم ها کمتر است.
زمان غذایی برای بچه ماهی ها :

1. از زمان لاروی تا هنگامی که آنها آزادانه شنا میکنند به غذا نیاز ندارند.

2. در روز دوم شنای آزادانه، والدین به مراقبت از آنها می پردازند. بچه ها غذا را از والدین میگیرند.

3. پس از تقریبا یک هفته، اولین غذا باید داده شود : آرتمیا ( میگو آب شور)

4.سپس دافنی ، کرم ، غذای دیسکاس(ماهی برگر) یا تترا بیت.
بیماری های ماهیان آکواریومی:
نشانه ی
بیماری
مسلما آکواریوم داران می خواهند ماهی های خود را حفظ کنند و به همین منظور اقدام به خرید برخی دارو ها می کنند و در بعضی مواقع این دارو ها موثر واقع می شود.ولی یک هشدار قبل از مصرف این دارو ها باید مورد توجه قرار گیرد:بعضی از دارو ها می توانند در مدت طولانی زیان آور باشند. درمان توسط "مالاشیت گرین" و "متیلن بلو" می تواند موثر باشد ولی متاسفانه همین داروها برخی از باکتری های مفید را نیز از بین می برند. برخی از دارو ها در طول مدت درمان موجب می شوند کربن و زئولیت از بین بروند. و این امر عامل موثری است که با از دست دادن این باکتری ها(مواد) نیم چرخه ی کربن/ زئولیت ناقص بماند.
حمام نمک
یکی از راه های موثر در درمان بیماری ماهی ها حمام نمک است که کزیت آن از بین نبردن باکتری های کفید می باشد. حمام نمک یکی از بهترین دارو های ضد عفونی کننده و ضد قارچ است.اگر می خواهید برای درمان از غلظت زیاد نمک استفاده کنید بهتر است به تدریج مقدار نمک مورد نظر را اضافه کنید تا به ماهی ها هم فشار وارد نشود و دچار اختلال نگردند.در بعضی از مواقع استفاده از حمام نمک برای مدت کوتاه می تواند بسیار مفید و موثر باشد.برای این منظور از مفدار بیشتری نمک استفاده می کنیم.(10 گرم بر لیتر برای مدت 30 دقیقه)
بارش(سیشلید گورخری CICHLASOMA NIGROFASCIATUM):
این ماهی متعلق به خانواده ی بزرگ سیشلیدها است . بارش بومی گواتمالا تا پانامای غربی می باشد طولش به 8 تا 10 سانتیمتر می رسد این ماهی به رنگ خاکستری با 8الی 9 راه راه تقریبا مشکی می باشد که البته جلای بدنش نسبت به سرحال بودنش متغییر است در ضمن نوع دیگری نیزوجود دارد که کاملا سفید است و هیچ خطی در بدن ندارد و همراه با نوع نقش دارش به فروش می رسد بارش ذاتآ ماهی بسیارخشنی است وبااینکه دهان کوچکی دارد آرواره های بسیار قوی ودندان های کوچکش هنگام گازگیری عاقبت ناخوشایندی را برای ماهی مقابل رقم می زند می توان گفت گونه سفید و بی نقش کمی آرام تر می باشد . نر یا ماده بودن این ماهی به آسانی قابل تشخیص است ماهی ماده کمی کوچکتر و شکمش کمی متورم و در صورتی که آماده ی تخم ریزی باشد نسبت به آماده بودنش رنگ شکم از زرد تا برنزی می باشد،ماهی نر دارای باله های پر جلاتر و باله های پشت ومخرجش کاملا کشیده تر و تا انتهای دم و حتی بیشتر ادامه دارند هنگام جفت خوردن خشونت این ماهی زیاد می شود و در زمان تخم ریزی خشونت آنها بیشتر وزمانی که بچه ها سر از تخم در آورند این ماهی بسیار تهاجمی تر می شود به طوری که هیچ نوع ماهی دیگری را نمی توان همراه با آنها نگهداری کرد و همچنین به هر جسم خارجی عکس العمل نشان می دهند و به آن حمله ور می شوند و تا پای جان از فرزندان خود محافظت می کنند واگر احساس ترس و نا امنی کنند جای بچه های خود را پنهانی عوض می کنند ودر نهایت اگر بیش از حد بترسند فرزندان خود را می خورند تا دست کس دیگری به بچه ها یشان نرسد . بچه گیری از این ماهی بسیار آسان است و تنها وسیله ی مورد نیاز یک کوزه ی سفالی می باشد تا در آنجا تخمریزی کنند آکواریوم مورد نیاز هر چند کوچک باشد چندان مهم نیست شما در آکواریمی حتی که به طول 30 سانتیمتر می توانید از یک جفت بارش متوسط بچه گیری کنید ؛ بچه ها را مدت زیادی(( تا وقتی که در آکواریم فضا برای زندگی بچه ها باشد )) می توان در کنارپدرو مادرشان آنها را نگه داری کرد0 بعد از تخم ریزی بچه ها در حدود24الی 36 ساعت از تخم سر در می آورند و بعد از 5 روز شنای آزاد و دسته جمعی می کنند بچه بارش ها هر نوع غذای ریزی را می خورند،پدرو مادر می توانند غذای فرزندان خود را تا مین کنند البته بهتر است در ابتدا ازتخم میگو وبعدآ کاهوی کاملآ ریز شده وغذاهای پودری استفاده کرد.خصوصیت دیگر بارش نر اسپرم آن است به طوری که با اکثر سیشیلد ها قابلیت جفت شدن را داراست. بارش های دو رگه بسیار زیاد هستند حتی اسپرم بارش نر می تواند تکثیر بعضی از ماهی ها که تقریبا در آکواریم نا ممکن می باشد را ممکن می سازد((مانند پرت فیش)) برای تغذیه ی بارش بهتر است از لوفاگ متناسب با دهانش وغذاهای گوشتی از جمله دل گاو و... استفاده کنید .بارش کاهو را دوست دارد وبه سرحال بودنش کمک می کند البته این ماهی شکارچی نیز است وماهی های کوچک را براحتی شکار می کند . می توان گفت محیط زندگی دررفتار این ماهی بسیار موثر است مثلآ اگر بارش را از بچگی با ماهی های آرام وگیاه خوار بزرگ کنید این ماهی مهاجم به ماهی بسیار آرامی تبدیل خواهد شد.(( البته به غیر از زمان جفت گیری)) .برای خرید بارش آن را در اندازه های کوچکتر نسبت به ماهیان خود بخرید تا نتواند به آنها آسیب برساند .
طرز تکثیر و پرورش گوارامیها :
ابتدا آکواریومی که ارتفاع آب آن 15 سانتیمتر باشد را با آب که دارای سختی 6 تا 8 درجه DH و دمای مناسب 27 درجه سلسیوس باشد، مهیا و آماده می سازیم. برای جلوگیری از مزاحمتهای احتمالی دور آکواریوم پوشیده می شود که از بیرون برایشان مزاحمت ایجاد نشود و داخل آکواریوم شن یا ماسه و شعله اکسیژن قرار داده نمی شود. گوارامیها قادرند از سطح آب اکسیژن بگیرند و باید در محیطی آرام و ساکت و بدور از مزاحمتهای دیگران و بدون تلاتم آب تخمریزی کنند. چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی در روی سطح آب قرار دهید. از آنجائیکه گوارامیهای نر خیلی زیاد علاقه به تخمها و نوزادان دارند با شتاب و عجله می خواهند صاحب نوزاد شوند و این عجله و شتاب در مواقعی که ماهی ماده آمادگی نداشته باشد اختلاف بوجود می آید و ماهی نر شروع به زدن و کندن دم و باله های ماهی ماده می کند. اگر ماهی ماده همچنان بی میل و بی رغبت به تخمریزی باشد، آنچنان ضربات شدیدی را خواهد خورد که گاهی منجر به تلف شدن ماهی ماده خواهد شد. وجود چند شاخه گیاه طبیعی و مصنوعی پناهگاهی برای ماهی ماده خواهد بود که بتواند رد لابلای آنها پنهان و مخفی شود. و بتدریج ماهی ماده آماده خواهد شد و با گذشت چند ساعت اعلام آمادگی برای تخمریزی خواهد کرد. و بدون ناراحتی و درگیری و با بدن سالم و شاداب به کنار ماهی نر خواهد آمد و با راهنمایی ماهی نر به قسمت لانه هوایی هدایت می شود. و در آنجا آرام باقی می ماند و در چندین مرحله با ماهی نر تخمریزی می کنند.
ادامه مطلب
ماهی های خانواده گوارامیها:
گوارامیها دارای انواع زیادی هستند. آنهایی که در ایران تاکنون تکثیر و پرورش یافته اند، شامل: گوارامی آبی، کاذبی، زرد و گوارامی عسلی، گوارامی بوسنده، گوارامی پرل، فایتر یا سیامی جنگجو، گوارامی دارف کوتوله و گوارامی بهشتی هستند. که اغلب این ماهیها به ماهیهای ضعیفتر و کوچکتر از خود آزار می رسانند. بنابراین باید همیشه گوارامیها را رقم بندی کرد و گوارامیهایی که با ماهیهای داخل آکواریوم یک اندازه باشند قرار داد.
نگهداری از گوارامیها کار آسان و ساده ایی است چون مقاومتشان نسبت به بقیه ماهیهای آکوریومی بیشتر است. چنانچه گرسنه بمانند خیلی زود هم جنس خواری می کنند و اگر بتوانند حتی بقیه ماهیها را طعمه خود می کنند و آنها را بعنوان غذا می خورند. گوارامیها خیلی زیاد تغییر رنگ می دهند، در مواقع ترس و آمیزش رنگ آنها پررنگ می شود و با هر تغییراتی در داخل آکواریوم رنگ آنها عوض می شود. برای تکثیر گوارامیها باید از ماهیهای بالغ که معمولا بین 6 تا 8 ماهگی بالغ می شوند انتخاب کرد. باید از بهترین آنهایی که سرحالتر، شادابتر و خوب رشد کرده اند و نسبت به بقیه بزرگترند و در واقع از شاه تخمها یا شاه ماهیها هستند انتخاب و مورد استفاده تکثیر قرار گیرند.
ماهی دیسکاس:
زیباترین و قشنگ ترین ماهی آب شیرین باعتقاد اکثر کارشناسان ماهیهای دیسکاس هستند. دیسکاسها دارای انواع رنگاهی گوناگونند. مانند دیسکاس آبی، قهوه ایی، سبز که معمولا در 15 ماهگی بالغ می شوند. تمام شرایط و نگهداری و تکثیر آنها مشابه آنجل بهتر صورت می گیرد معمولا داخل گله خودشان همدیگر را انتخاب کنند. یکجفت مولد دیسکاس خوب از تخمها مراقبت می کنند. و معمولا هر 15 روز یکبار تخمریزی انجام می دهند. آب دیسکاسها باید دارای سختی 3 تا 5 درجه DH باشد و دمای آب آنها 27 درجه سلسیوس ثابت باشد. دیسکاسها تخمهایشان را روی اشیاء شیب دار می گذارند. معمولا 48 ساعت بعد از تخمگذاری تخمها باز خواهند شد. لاروهای دیسکاس سه روز احتیاج به هیچ غذایی ندارند چون از کیسه زرده ایی مجهز که در زیر شکم دارند تغذیه می کنند.

از صبح روز چهارم بعد از تولد لاروها به بدن والدین خود می چسبند و از لعابی که از پوست آنها تراوش می شود تغذیه می شود تغذیه می کنند. بعضی معتقدند که تخمهای خراب و تجزیه شده که رشد باکتریها را همراه دارد می تواند غذای چند روز لاروهای دیسکاس باشد ولی چیزی که ثابت شده است حضور والدین در هر حالت برای غذا دادن و پرورش لاروهای دیسکاس کاملا واجب ضروری است. زمانیکه بچه ها بخوبی شنای آزاد پیدا کنند و بتوانند نوزادان میگو را بخورند می توان والدین را از آنها دور ساخت و مولدین را برای نوبت بعدی تخمریزی آماده ساخت. تعویض آب به رشد و شادابی بچه های دیسکاس کمک می کند. زیرا آب دیسکاسها بر اثر مدفوع و غذاهای اضافی و مانده در آکواریوم آلوده و کمی اسیدی می شود که در نتیجه آب باعث سوختن لبه های باله و دم آنها خواهد شد. از طرفی دیگر بر اثر تبخیر آب املاح موجود در آب مانند نمکهای کلسیم و منیزیم باقی می مانند و آب را سنگین می کنند که برای دیسکاسها قابل تحمل نیست. بنابراین بهتر است همواره باندازه ایی که آب تبخیر می شود. به همان اندازه هم شما آب از آکواریوم خارج کنید. سپس آب آماده و مناسب اضافه کنید تا همواره تعادل بین املاح موجود در آب و سختی آب برای دیسکاسها برقرار باشد. (تمام نکات و شرایط مربوط به قسمت ماهی آنجل در مورد دیسکاسها صدق می کند لطفا به قسمت ماهی آنجل مراجعه شود)
گروه پنجم : خانواده ماهیهای سیچلاید-روشهای تکثیر و پرورش ماهی های سیچلاید :
روشهای تکثیر و پرورش ماهی های سیچلاید
سیچلاید ها ماهی هایی وحشی، جنگجو که بسیار عصبانی عمل می کنند و تغییرات داخل آکواریم آنها را شدیداً ناراحت و مضطرب می کند. انواع سیچلاید هایی که تا کنون در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند عبارتند از :
دیسکاس، آنجل، اسکار، سیچلاید گوره خری، سیچلاید زرد و سیچلاید جولی و سیچلاید جک دمپسی هستند. که در واقع برای تکثیر و پرورش هر کدام از آنها باید یک جفت را در یک آکواریم قرار داد و شرایط سختی آب برای سیچلاید ها بین 5 تا 8 درجه DH می باشد. بهترین درجه حرارت برای تخم ریزی 27 درجه سانتی گراد است. سیچلایدها با میل و علاقه خودشان تخم ریزی می کنند و هیچ گونه تغییراتی را از طرف شما نمی پذیرند، بلکه ممکن است بر عکس جواب دهند و آنها را عصبانی کند که در مواقع عصبانیت معمولاً بین جفت نزاع و درگیری بوجود می آید که آنها همدیگر را مقصر قلمداد می کنند. دیده شده است که گاهی این نزاع ها که بین نر و ماده اتفاق افتاده است آنقدر زیاد و شدید بوده است که حتی منجر به تلف شدن یکی از آنها شده است. بنابراین سعی کنید همیشه با آنها بآرامی رفتار کنید. برای تکثیر از سیچلاید ها بهتر است یک گله 10 تایی از آنهایی که بخوبی تغذیه شده اند و رشد کافی داشته اند را در یک آکواریم بزرگ نگه داری کنید. شرایط نگهداری و تغذیه آنها باید کاملاً اصولی و تمام شرایط لازم مهیا و آماده باشد. ماهی های انتخاب شده باید جوان، سالم ، بدون نقص عضو، سرحال ، شاداب ، خوش رنگ، چابک و قبراق باشند. معمولاً چند روز که بگذرد، سیچلاید ها خودشان به انتخاب جفت می پردازند. بطوریکه هر سیچلاید نر در یک قسمت آکواریم حکومت تشکیل و هر کس که به قلمرو او نزدیک شود مورد حمله قرار می دهد. ماهی ماده به قلمرو نر مورد علاقه می رود و در آنجا ساکت می ایستد و باحرکات خاصی اعلام قبول ازدواج با نر انتخاب شده را می دهد. دیده شده است که در اکثر مواقع ماده قویترین و بهترین نر را انتخاب کرده است و هیچ ماهی دیگری حق ورود به منطقه جفت را نخواهد داشت، اگر بر اثر لجاجت ماهی دیگری وارد قلمرو جفت شود بر اثر ضربات زیاد آنها از بین خواهد رفت. بنابراین باید وضعیت ماهیها را کنترل کنید، هرگاه در بین آنها جفتی یکدیگر را واقعاً انتخاب کردند بهتر است آن جفت را بآرامی به آکواریمی که از قبل آماده کردید انتقال دهید و در واقع شروع کار تکثیر و پرورش سیچلایدهای شما با موفقیت انجام شده است.
خانواده ماهیهای تترا :
تتراها گروه بزرگی از ماهی های آکواریم هستند که غالباً کوچک جثه و پر تحرک هستند. انواع ماهیهای تترا که تا کنون در ایران تکثیر و پرروش یافته اند، عبارتند از : تترای سیاه، تترای جواهر، تترای نئون، تترای زرد، تترا پنگوئن، تترا نئون سیاه، تترا کاردنبال ، تترا لیمویی، تترا الماسی و تترا امپراطور که در واقع این ماهیها براحتی قابل تکثیر و پرورش هستند.

در هر مرحله ازتکثیر و پرورش ماهیهای تترا نکات مهم و قابل توجهی وجود دارد که باید بدقت آنها را رعایت کنید. تتراها ماهی های آرام و زیبایی هستند و به ماهی های دیگر هیچ صدمه ای نمی زنند. درجه حرارت 27 درجه سانتی گراد و سختی آب 3 تا 5 درجه DH برای تخم ریزی تتراها مناسب است. آب مورد استفاده برای تخمها علاوه بر اینکه باید دارای DH مناسب باشد، باید حتماً یکهفته توسط فیلتر ذغالی فیلتراسیون شود، که در آنصورت آب شفاف، زلال و کریستالی خواهد بود. تتراها در آکواریم راحتتر تکثیر و پرورش داده می شوند. بنابراین مکان تخم ریزی آنها باید شرایطی مناسب باشد. بهتر است ماهی های مولد را داخل قفس توری و در آکواریم قرار دهید. تا اینکه در موقع تخم ریزی براحتی تخمها از چشمه های تور عبور کنند و در کف آکواریم قرار گیرند تا ماهی های مولد فرصت خوردن تخمهایشان را پیدا نکنند. چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی داخل آکواریم تخم ریزی بهترین محرک برای تتراها خواهد بود و وجود گیاه به آنها احساس آرامش و امنیت می دهد و تخم ریزی بهتر انجام می شود در آنصورت بخوبی ماده ها تمام تخمهایشان را رها می سازند.
کارهای مهمی که برای تکثیر تتراها باید انجام دهید عبارتند از:
1- ماهیهای مولد نر و ماده را بمدت دو هفته از یکدیگر جدا نگهداری کنید تا نسبت به همدیگر تمایل و علاقه بیشتری پیدا کنند و در آنصورت تعداد تخم هم در موقع تخم ریزی بیشتر رها می شود.
2- آکواریم محل تخم ریزی از قبل آماده می شود و باید دارای آب مناسب با سختی آب 3 تا 5 درجه DH ، نور کافی ، اکسیژن کافی باشد و آب تخمها حداقل یک هفته با فیلتر ذغالی فیلتراسیون شود.

3- بهتر است تتراها بصورت گروههای 5 عدد ماده و 7 عدد نر باشند و در کنار همدیگر قرار بگیرند در نتیجه تخمگیری بهتری را در بر خواهد داشت.
مطلب کلی در مورد آکواریم:
مقدمه
علاقمندان و صاحبان آكواريوم ماهيان زينتي علاقه زيادي به شناسايي گونه هاي مختلف آبزيان زينتي و نحوه تكثير و پرورش آنها دارند ولي متأسفانه منابع اطلاعاتي كمي بصورت مكتوب يا الكترونيك در اين خصوص وجود دارد. از زمان معرفي و گسترش ماهيان زينتي در آكواريم‌ها سالها مي گذرد ، ماهيان زينتي از ديرباز مورد توجه علاقمندان به طبيعت به خصوص در شهرهاي صنعتي بوده است . زندگي ساكت آبزيان و بخصوص ماهيها براي انساني كه از زندگي مدرن و ماشيني مملو از سروصدا فرار مي كند ، آرامش بخش است. انسان وقتي به تماشاي محيط زيستي متضاد با فضاي كنوني خود مي‌نشيند ، سكوت نموده و با حوصله فراوان غرق در دنياي زيباي آبزيان مي شود. آبزيان زينتي در مقايسه با ساير آبزيان دريايي بدليل امكان زندگي‌شان در محيط‌هاي مصنوعي بيشتر مورد توجه مردم شهرنشين قرار گرفته اند .
پس از جنگ جهاني دوم و با فراهم‌شدن امكانات حمل و نقل هوايي ،آبزيان زينتي به اقصي نقاط دنيا انتقال داده شدند. امروزه شاهد حضور گونه‌هاي ماهيان زينتي مختلفي دركشورهاي آسيايي هستيم،گونه هايي كه روزگاري تنها در رودخانه هاي آفريقا مي‌زيسته‌اند و يا وجود گونه‌هاي‌ آبزي مختص به رودخانه هاي آمريكا درآكواريوم خانه‌هاي اروپاييان و آسيايي‌ها است و امروزه شاهديم ، كشور سنگاپور با داشتن آب و هوا و شرايط اقليمي مساعد مركز جهاني تجارت و تكثير و پرورش آبزيان زينتي شده است و روزانه ميليونها گونه آبزيان زينتي به اقصي نقاط دنيا مبادله و صادرشود.

« پيشگامان آكواريوم »
اگرچه اطلاعات دقيقي در مورد نگهداري انواع ماهي بصورت تزئيني توسط انسان در دست نيست با وجود اين مي توان گفت كه از هزاران سال قبل در چين ماهيها را بعنوان يك حيوان خانگي نگهداري مي كردند. اولين كتاب درباره ماهي بنام كتاب ماهيهاي قرمز در قرن شانزدهم ميلادي توسط Changchi-en نگاشته شده كه بيشتر در مورد زيبايي اين نوع ماهيها و عكس العملشان نسبت به تغييرات حرارت بحث نموده است.
•اولين آكواريوم عمومي در سال 1853 در شهر لندن پايتخت انگلستان گشايش يافت و يكسال بعد از آن، كتابي بعنوان نگهداري آكواريوم در منزل توسط مؤسس آكواريوم عمومي لندن بنام فليپ به رشته تحرير درآمد.
•اولين سري ماهيهاي زنده استوايي در سال 1863 به اروپا صادر گرديد.
•اولين ماهي كه صادر شد ماهي بهشتي بنام Mocropodus opercularis كه ماهي بسيار زيبا و مقاوم بوده است.
•اولين پمپ كه در آكواريوم به كار برده شد در سال 1860 در آكواريوم عمومي پاريس بود.
•اولين بار جمع آوري ماهيهاي زينتي و طبقه بندي و تكثير آنها توسط آلمانها انجام شد.

غذادهی به دیسکاس (3):
دافنی
بهترین غذای زنده
دافنی
بهترین غذای زنده
به نظر بسیاری از کارشناسان دافنی را می توان همان میگوی آب شیرین در نظر گرفت.دافنی ها موجودات کوچکی هستند . می توانید آنها را در فصل تابستان و در حوض پارک ها . برکه ها و یا هر جای دیگری که در آنجا جلبک وجود دارد مشاهده کنید.نژاد خاصی از این موجود به رنگ نارنجی می باشد که برای غذادهی به دیسکاس یکی از بهترین هاست.می توانید تعدادی از این موجودات را جمع آوری کرده و در یک آکواریوم اختصاصی به پرورش آنها بپردازید. غذای دافنی ها جلبک های سبز است.
مطلوب کردن آب آکواریوم دیسکاس:
اسیدی کردن آب
همانطور که قبلا نیز گفته شد دیسکاس ها در طبیعت در محیطی تقریبا اسیدی زندگی می کنند و تجربه نیز اثبات میکند که این گونه از ما هی ها در این شرایط رشدی سریع تر دارند. PH لازم برای آب آکواریوم دیسکاس مابین ۶.۵ تا ۷ می باشد .اگر به هر دلیلی PH اب بالاتر از این حد رفت و محیط قلیایی شد ۲ روش برای نرمال سازی آب وجود دارد که البته هرکدام دقت مخصوص به خود را می طلبد.

۱- تعویض مقداری از آب آکواریوم.
به عنوان مثال یک سوم از آب آکواریوم را برداشته و با آبی که به مدت ۲۴ ساعت مانده و همچنین PH آن نیز چک شده است( قلیایی نیست ) جایگزین کنید.
اما راه حل بهتر معمولا راه دوم می باشد زیرا هیچ وقت آب لوله کشی که ما از آن استفاده میکنیم اسیدی نیست.
2- اسیدی کردن آب
فرض می کنیم که شما مقداری اب را حجم آن یک سوم کل آب آکواریوم است و به مدت ۲۴ ساعت مانده است در اختیار دارید و PH آن را نیز چک کرده و می فهمید که بالاتر از ۷ و یا ۷ می باشد ( معمولا همین طور است )
پایین آوردن سختی آب:
سختی
برای پایین آوردن سختی آب بهترین روش استفاده از صمغ شیمیایی و یا همان رزین می باشد. برای این کار مقداری رزین با حداقل ۳ یا ۴ سایز تهیه نمایید . دقت کنید که رزین یک ماده صنعتی ست. یک تکه لوله پلیکا و یا هر چیز دیگری که می توان از آن به عنوان محفظه استفاده کرد تهیه و سر و ته آن را ببندید و درون آن را از لایه های رزین با لایه های دانه بندی متفاوت پر کنید. سپس روی درپوش سر وکف آن را به اندازه شیلنگ آب سوراخ نمایید و درست زیر در پوش ها یک تکه توری سیمی برای جلوگیری از خروج دانه ها قرار دهید و سپس ۲ تکه شیلنگ را بر روی سوراخ ها محکم کنید به طوری که هیچ منفذی بین محفظه رزین و شیلنگ ها باقی نماند.از این دستگاه برای پایین آوردن سختی آب استفاده می کنیم. برای این کار یک سر شیلنگ را به شیر آب و سر دیگر آن را به درون محفظه ای که برای نگهداری آب در نظر گرفته ایم می گذاریم. هنگامی که شیر آب را باز میکنید آب بافشار از درون دانه های رزین عبور کرده و سختی آن پایین می آید. بعد از اینکه مقداری آب را بدین صورت آماده نمودید به مدت ۲۴ ساعت نیز آن را به حال خود بگذارید تا گاز کلر موجود در آن نیز از بین برود. سپس با خیال راحت می توانید مقداری از آب آکواریوم خود را با این آب تعویض نمایید. دقت کنید که بعد از مدتی رزین های شما خاصیت خود را از دست میدهند و باید مجددا احیا و یا تعویض شوند.
پیشگیری از بیماری ها:
پیشگیری از بیماری ها
برای سالم نگاه داشتن ماهی ها در آکواریوم و فراهم کردن زندگی طولانی برای آنها برای اجتناب از بیماری ها باید به توصیه های زیر توجه نمود.و با انجام اقدامات مناسب از آغاز بیماری جلوگیری کنیم.

1- ماهی تازه را قبل از ورود در آکواریوم قرنطینه نگهداری کنید.

۲- برای هر مخزن از تور ماهی گیری مخصوص به خود استفاده کنید.

۳- تورها و وسایلی را که مستقیما با آب آکواریوم در تماس است باید به طور جداگانه در یک محلول غلیظ از مایع ضدعفونی کننده در هنگام خروج از آب آکواریوم و قبل از ورود به آن ضد عفونی شده و سپس با آب پاکیزه شسته شوند.

۴- دست های شما باید پس از خروج از یک مخزن و قبل از ورود به مخزن کاملا ضد عفونی شده و سپس با آب پاکیزه شسته شوند.

۵- آب نباید از یک مخزن به مخزنی دیگر انتقال یابد.

۶-گیاهانی که در آکواریوم های خالی از ماهی رشد کرده اند می تواند ناقل انگل های خطرناکی به درون آب آکواریوم باشند. قبل از ورود این نوع گیاهان به درون آکواریوم می توانید آنها را در یک محلول زاج سفید ضد عفونی کنید ( روش کار در بخش های بعد شرح داده می شود )

عواملی که در اثر آنها حالات عصبی ایجاد می شود

۱- تغییرات سریع درجه حرارت

۲-تغییرات سریع PH آب

۳-تغییرات سریع DH (سختی ) آب

۴-تحریکات عصبی و ایجاد شوک و استرس

۵-ضربه زدن به آکواریوم و ایجاد ترس در ماهی ها

۶-خاموش و روشن کردن نا به جای رو شنی آکواریوم
درمان بیماری:
ورم شکمی

تقریبا تمام گونه های ماهی ها از جمله دیسکاس می توانند به این بیماری مبتلا شوند. وقتی که یک ماهی به این بیماری مبتلا میشود مقدار زیادی باکتری را در آب رها می کند و تقریبا تمام ماهی ها را به این بیماری دچار میسازد. در اغلب موارد این طور به نظر می رسد که شکم ماهی تا نقطه نهایی و حد انفجار باد کرده است و حتی پوست ماهی در روی شکم و ناحیه باد کرده ترکیده و یا خیلی نازک و شفاف شده است. در این حالت ماهی در زیر سطح آب به عقب و جلو تاب میخورد و فاقد هرگونه حرکت جهشی

(و یا به میزان بسیار محدود ) می باشد. پاسخ های چشما ماهی اغلب ضعیف و مقعد ماهی متورم می شود. باله ها نیز توسطماهی جمع میگردند. در نهایت به دلیل پیشرفت بیماری ماهی خواهد مرد.

درمان:
درمان ورم شکمی بسیار ساده می باشد و در همان چند دقیقه اول دارو تاثیر خود را نشان خواهد داد.نکته مهم در درمان ورم شکمی تشخیص سریع بیماری و جداسازی ماهی بیمار است.پس از انتقال ماهی بیمار به آکواریوم قرنطینه و نصب بخاری و هوای لازم محتویات یک عدد کپسول تترا سایکلین را بر روی یک تکه کاغذ بریزید و بستگی به حجم آب آکواریوم مقدار مورد نیاز از پودر را جدا کنید. دوز ۱ گرم در هر ۱۰۰لیتر برای درمان با داروی تتراسایکلین مورد استفاده قرار میگیرد.

(کپسول تتراسایکلیم در تمامی داروخانه ها موجود است ). دقت کنید که پس از ریختن دارو آب رنگی شده و در اثر فشار سنگ هوا آب روی آکواریوم کف خواهد کرد. به هیچ عنوان ناراحت نباشید. بعد از ۴۸ ساعت آب آکواریوم قرنطینه را با فیلتر همراه با زغال اکتیو تصفیه نمایید ( به مدت ۲۴ ساعت ). در پایان ۷۲ ساعت ماهی را به شیوه های گفته شده آب به آب و به درون آکواریوم اصلی منتقل کنید.
درمان بیماری:
درمان زخم
دیسکاس ها به دلیل حرکات تند وناگهانی شان در اثر ترس در بسیاری از مواقع دچار زخمهای شدیدی بر روی پوست خود خواهند شد. این زخم ها می تواند یک خراش کوچک و یا با دریدگی گوشتشان همراه باشد. چندین سال قبل به دلیل نبود داروها و وسایل استریلیزه بنده در چند مورد دیسکاس های خود را به دلیل زخم های کوچکی که در چندین روز پیشرفت کرد از دست دادم.

مطالب این قسمت صرفا تجربه شخصی اینجانب در مورد درمان زخم های دیسکاس می باشد.اولین کاری که در هنگام مشاهده زخم باید انجام دهید پیدا کردن اجسام نوک تیز و یا هرچیز دیگریست که درداخل آکواریوم باعث ایجاد زخم شده است. این وسیله را از داخل آکواریوم به بیرون منتقل کنید تا ماهی های دیگر دچار این عارضه نشوند.زخمهای تمامی ماهی ها در صورتی که دچار قارچ . باکتری و .. نشوند به راحتی درمان میشوند. معمولا بعد از ۲ یا ۳ ساعت از ایجاد زخم بر روی پوست ماهی قارچ هایی کار خود را آغاز کرده اند به صورت الیاف های سفید رنگ باریکی در اطراف زخم ظاهر شده و از پوست جدا میشوند و باعث پیشرفت زخم و در نهایت مرگ ماهی میشوند.در هر دو آکواریوم قرنطینه و اصلی درمان را میتوان انجام داد. اما در صورتی که دیسکاس شما مدت زیادی ست که در آکواریوم اصلی قرار دارد و بع اصطلاح با محیط آشناست و از طرفی از طرف هیچ کدام از دیسکاس ها مورد حمله قرار نمی گیرد بهتر است که درمان را در آکواریوم اصلی انجام دهید.
بیماری و درمان (1):
Hexomita

بی شک یکی از شایع ترین بیماریهایی که دیسکاس دچار آن می شود هگزومیتا است.

هگزومیتا شناخته شده ترین نوع تاژکدار شکمی ست که در دیسکاس به وفور دیده شده و با وجود اینکه روش درمان آن بسیار راحت می باشد اما عدم اطلاع از روش درمان معمولا موجبات مرگ ماهی توسط این بیماری ا فراهم می آورد.

بسیاری از عزیزان هگزومیتا را با بودوموناس (Bodomonas ) که آن نیز از معروفترین تاژکداران شکمی ست اشتباه می گیرند .زیرا تشخیص این دو نوع تاژکدار بسیار از یکدیگر مشکل و شیوه درمان نیز کاملا متفاوت است اما از آنجا که احتمال وجود هگزومیتا بسیار بسیار بیشتر از بودوموناس در ماهی دیسکاس می باشد و تجربه نیز این مطلب را ثابت کرده است بنابراین از هگزومیتا معمولا به عنوان شایع ترین بیماری دیسکاس نام برده می شود.هگزومیتا که به آن اکتومیتوس (octomitus ) نیز گفته می شود به روده ها و کیسه صفرا حمله می کند و نیز گاهی در خون یافت می شود. ماهی هایی که به این جاندار آلوده میشوند معمولا از بقیه ماهی ها جدا و لاغز میشوند . مدفوع آنها سفید و لزج می گردد . همچنین رنگ آنها تیره و اکثرا تمایلی به خوردن غذا ندارند و اغلب در گوشه ای از آکواریوم در حالی که رنگ آنها سیاه شده است ثابت می مانند.بنده به شخصه توصیه میکنم که اگر ماهی دیسکاسی یافتید که از بقیه ماهی ها جدا شده و رنگ آن سیاه شده است و همچنین نسبت به غذا عکس العملی نشان نداده و غذا نمی خورد اولین احتمال را وجود هگزومیتا بدانید و نسبت به درمان آن اقدام نمایید.
غذادهی به دیسکاس (2)
غذاهای خشک
از انواع غذاهای خشک می توان مانند آرتیمیا . کرم فشرده . پولکی و... می توان جهت غذادهی به دیسکاس استفاده نمود. اما مهمترین و بهترین نوع غذاهای خشک در مورد دیسکاس tetra min pro و tetra prima هستند که پیشنهاد می شود در دو نویت صبح و عصر به دیسکاس داده شود. انواع غذاهای خشک نیز متعاقبا معرفی خواهد شد.

نوردهی به آکواریوم(1):
مسلما هر آکواریومی برای زیبایی خود نیاز به نور دارد . از طرفی این نور باید بتواند در رشد گیاهان داخل آکواریوم نیز تاثیر گذار باشد.اما همانطور که می دانید قرار دادن آکواریوم در معرض نور طبیعی خورشید متاسفانه موجبات رشد جلبک ها را فراهم خواهد آورد. برای جلوگیری از این منظور جهت نور دادن به آکواریوم تماما از لامپ های فلورسنت( مهتابی) استفاده میکنیم.بهتر است در مورد آکواریوم دیسکاس بر اساس تجربه ترکیبی از نورهای آبی و سفید مورد استفاده قرار بگیرد.بهترین زمان ها برای روشن کردن لامپ ها صبح تا ظهر و سپس خاموش کردن لامپ و مجدا بعد از ۳ ساعت خاموشی دوباره ۵ یا ۶ ساعت روشن می کنیم.

نکته:

دقت کنید به هیچ عنوان در زمان تاریکی آکواریوم و استراحت ماهی ها اقدام به غذا دادن نکنید و اگر از زمان غذا دادن نیز حداقل ۱ ساعت نگذشته است نورهای آکواریوم را قطع ننمایید.
غذادهی به دیسکاس ( قسمت اول ):
غذاهای فریزری
به طور کلی غذاهای ماهی به ۳ دسته اصلی تقسیم می شوند:
1- غذاهای فریزری
2- غذاهای خشک
3- غذاهای زنده
دراین قسمت روش تهیه معمول ترین غذای فریزری برای دیسکاس شرح داده می شود.

طرز تهیه :
1- دل گوسفند یا گاو ۶۰٪
2- میگو ۲۵٪
3- اسفناج پخته ۱۵٪
4- قطره ب کمپلکس ۵ قطره در ۵۰ گرم و یا قرص ویتامین Tetra
راه اندازی آکواریوم مخصوص دیسکاس .. بخش ششم:
UV sterilizer
بی شک UV sterilizer ها یکی از بهترین وسیله هایی است که تا به حال برای ضدعفونی و میکروب زدایی به خصوص در داخل آکواریوم به کار می رود. این وسیله از یک لامپ UV تشکیل شده است که آب داخل آکواریوم از طریق اشعه این لامپ ضدعفونی میگردد. از لحاظ سیستم کاری ۲ نوع UV sterilizer وجود دارد.
1- با سنگ هوا
2- بدون سنگ هوا
نصب نوع اول بسیار راحت است. برای این کار کافیست که شیلنگ مربوط به یکی از سنگ های هوای داخل آکواریوم را به ورودی این وسیله نصب کنید. به دلیل ایجاد حباب هوا در داخل دستگاه آب در داخل دستگاه جریان پیدا میکند و پس از عبور از روی لامپ و ضدعفونی شدن همراه با حباب های هوا از دستگاه خارج میشود.برای نصب نوع دوم احتیاج به یک WaterPump داریم که بهتر است از همان نوعی که در فیلترهای برقی داخل آب است استفاده کنیم.
گربه ماهی لجن خوار
نام علمی این ماهی Hypostomus plecostomاست دانشمندان علوم شیلاتی از میزان رشد و طول عمر آنها را اطلاعات چندان دقیقی ندارند ولی گفته می شود حداکثر طول آنها به 25 سانتی متر میرسد .عمدتا این ماهی در طول روز حالت خجالتی دارد و خود را مخفی میکند و در شب و با شروع تاریکی شروع به فعالیت و تغذیه می کند .این ماهی ممکن است نسبت به دیگر ماهی های همجنس خود رفتار پرخاشگرایانه ای داشته باشد . اویک ماهی جسور است و گاهی با همنوعان خود بر سر غذا در گیر می شود . از دیگر عادات آن میتوان به ریشه کن کردن و خراب کردن گیاهان آکواریومی اشاره کرد که ممکن است گاهی اوقات نسبت به آن اقدام کنند . ماهی لجن خوار برای اضافه کردن به آکواریومهای بزرگ مطلوب است .وقتی که از لحاظ اندازه در حد مطلوبی است می توان آن را به همراه ماهی های دیگر نگهداری کرد .معمولا این نظر مطرح می شود که این ماهی تنها از آلگها تغذیه می کند اما در شرایطی که آلگ وجود نداشته باشد از مواد غذایی ته نشین شده و همچنین کدوی پخته و سیب زمینی نیز تغذیه می کند . ماهی لجن خوار عموما از گیاهان زنده داخل آکواریوم نيز تغذیه می کند . به هنگام خرید یک نمونه از این ماهی توجه داشته باشید که معده ماهی خالی نباشد چون نشاندهنده اینست که ماهی میلی به تغذیه ندارد و با مشکل روبرو است و ممکن است مدت زیادی پس از انتقال به منزل زنده نماند .
متن مقاله:
وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به پروسه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت - به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند. از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد!!!
در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم،

مطالب مشابه ...


سلام خدمت همه ی عزیزان
من دوباره اومدم...تازه تر از همیشه...
بازم در خدمتتونمKhansariha (214)

۲۰-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۴۳ عصر
جستجو یافتن همه ارسال های کاربر اهدا امتیازاهدای امتیاز به کاربر پاسخ پاسخ با نقل قول

برای بروز رسانی تاپیک کلیک کنید


مطالب مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  چگونگی تنظیم تجهیزات رایانه ای senior engineer 0 119 ۲۱-۶-۱۳۹۱ ۱۰:۳۰ صبح
آخرین ارسال: senior engineer
  تنظیم اسمزی بادام ♔ αϻἰг κнаη ♔ 0 408 ۶-۱۰-۱۳۹۰ ۰۸:۱۶ عصر
آخرین ارسال: ♔ αϻἰг κнаη ♔

پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان